در برکناری فردوسی‌پور، فروغی کاره‌ای نبود!

بدون شک برنامه 90 یکی از مهم ترین برنامه های تاریخ صدا و سیما است که همیشه در این باره صحبت های زیادی شده است. با وجود گذشت چندین سال از تعطیلی این برنامه و خروج عادل فردوسی پور از صداوسیما، بحث درباره اتفاقات تعطیلی آن و دلایل آن همچنان ادامه دارد و بسیاری از صداوسیما به این تصمیم انتقاد می کنند.

علی اصغر پورمحمدی یکی از کسانی است که سال هاست با مدیریت شبکه سا سیما در جریان اخبار و اتفاقات برنامه 90 بوده و از نزدیک بر تولید و پخش این برنامه نظارت داشته است. تعطیلی این برنامه پس از رفتن او و حضور علی فروغی اتفاق افتاد. اتفاقی که البته پورمحمدی معتقد است تصمیم مدیران شبکه بوده و فروغی در آن نقش اصلی را نداشته است. پورمحمدی در حین حضور در کافه خبر درباره تعطیلی برنامه 90 و رابطه اش با عادل فردوسی پور اظهار نظر جالبی کرد که در ادامه می خوانید:

بخش مهمی از دوران برنامه 90 در زمان مدیریت شما بود. آیا در آن زمان صحبتی مبنی بر تعطیلی این برنامه وجود داشت؟

وقتی آقای فروغی آقای فردوسی پور را برکنار کرد، گفت که ماجرای برنامه 90 تمام شده است، اما من گفتم به این راحتی ها تمام نمی شود و به نظر می رسد این موضوع همچنان ادامه دارد. تغییرات این برنامه و رفتن فردوسی پور از زمان ما شروع شد و به دلایل زیادی روسای وقت سازمان صداوسیما تمایلی به ادامه این برنامه نداشتند. اما در عمل یا به افکار عمومی احترام گذاشتند یا دیدند این برنامه مخاطب زیادی دارد و یا دیدند انتقادات 90 جزئی است و به همین دلیل زیاد به سمت تعطیلی برنامه نرفتند. . در دوره آقای علی عسکری این اتفاقات منجر به تعطیلی برنامه شد.

دلایل تعطیلی آنها و مشکلاتی که می دانستند چه بود؟

یکی از آنها به دلیل تغییر نظر عادل فردوسی پور بود. او ابتدا می گفت من سیاسی نیستم اما در عمل گاهی سیاسی شد. بین رفتار و چارچوبی که انتخاب کرده بود تناقض وجود داشت. ما در کشور یک سری نهاد داریم که این مسائل و رفتار مدیران و کارکنان را رصد می کنند و خودمان زیر ذره بین بودیم. انتقاد اصلی آنها این بود که اگر سیاستمدار نیست چرا یک جا سیاستمدار شده و اگر سیاستمدار است چرا سیاسی شدنش در خدمت نظام نیست؟ این انتقاد را داشتند و همیشه این بحث ها بود که در دوره مان با فردوسی پور دعوای زیادی داشتیم. از یکشنبه شروع می شد و تا دوشنبه بحث می کردیم. قبلا یک سری رفاقت داشتیم و من برای خانواده او احترام زیادی قائل هستم. ما سعی کردیم این بحث ها را به یک دعوای جدی سوق ندهیم. بستن برنامه در حدی نبود که مدیر یک شبکه تصمیم بگیرد. نه فقط برنامه 90، هر برنامه ای که مهم باشد. حالا مدیر شبکه یک یا مدیر خبر سیما نمی توانند صبح از خواب بیدار شوند و ساعت اخبار شبکه یک را از 2 به 3 تغییر دهند و باید از جاهای بالاتر تصمیم بگیرند. رئیس سازمان باید بگوید طرح است یا خیر و تعطیلی 90 با هماهنگی یا دستور رئیس سازمان بوده است.

اگر شما تصمیم گیرنده بودید 90 را تعطیل می کردید یا سعی می کردید این برنامه را ادامه دهید؟

در 2 جلسه برای هماهنگی فردوسی پور و فروغی بودم. من نمی گویم آشتی صورت نگرفت چون عصبانیت نبود. نظر فروغی این بود که باید در چارچوبی که من می گویم کار کند اما فردوسی پور گفت نه و بحث بالا گرفت و برنامه بسته شد.

در صحبت هایتان از دوستی با فردوسی پور گفتید. داستان چیست؟

مادر عادل فردوسی پور رفسنجانی است و پدرم از جلوی خانه مادرش عبور می کرد. پدرم هم روحانی بود و وکیل امام خمینی (ره) در رفسنجان بود. او با پدربزرگ عادل فردوسی پور در رفسنجان دوست بود و در زمان ازدواج وکیل مادر عادل فردوسی پور بود. در آنجا رساله ای از امام خمینی (ره) به مادر فردوسی پور دادند که در سال 52 بود و تقدیم به خانم مریم وهاب زاده و علی فردوسی پور نیز بود. این رساله 2 سال در هر جای ایران زندانی بود، اما پدرم آشکارا مخالف حکومت وقت بود و ترسی نداشت. پدربزرگ فردوسی پور هم برای پدرم احترام زیادی قائل بود.

قبول دارید که خروج فردوسی پور باعث سوختن جانشین او محمدحسین میشاقی هم شد؟

خب به هر حال عادل فردوسی پور آدم پاکی بود، نمازگزار، درستکار و نسبت به دیگران بسیار باهوش و باهوش. از نظر هوشی می گویم. آقای میثاقی نیز فردی اهل نماز و متعهد است، اما درایت و دانش زبان انگلیسی، دانش فوتبال و تجربه فردوسی پور را ندارد. نه تنها میثاقی، چون در ایران شاید هیچکس شناختی از فردوسی پور نداشته باشد یا به ندرت فردی مثل او پیدا شود. آنها خیلی با هم متفاوت هستند و مخاطبان تلویزیون هم این را می سنجند و انتخاب می کنند که چه کسی قوی تر است. فردوسی پور در زمینه های مختلف باهوش است.

فروغی در برکناری فردوسی پور بی فایده بود!

به عنوان آخرین سوال می خواهم در مورد حق پخش تلویزیونی بپرسم. حقی که باید به باشگاه ها داده شود اما انگار عزمی برای آن وجود ندارد!

ما 15-20 سال این بحث را در تلویزیون داشتیم. مجلس باید تصویب کند و تلویزیون قانوناً نمی تواند کاری بکند چون از بودجه دولت خرج می کند و درآمدهای صدا و سیما به خزانه دولت می رود و دولت باید از آن برای برنامه سازی یا پرداخت حقوق کارمندان و انجام کارهای دیگر استفاده کند. قانون حق پخش باید در مجلس تصویب شود. هر چه مجلس گفته باید طبق قانون انجام شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *