درمان زخم‌های مزمن با پلاسما

به گفته دانشمندان استرالیایی، به نظر می رسد زمان خداحافظی با آنتی بیوتیک ها و پانسمان های نقره فرا رسیده است، زیرا درمان های مبتنی بر پلاسما می توانند به درمان زخم های مزمن کمک کنند.

به گزارش ایسنا، در سال های اخیر پیشرفت های زیادی در زمینه تحقیقات در زمینه ترمیم زخم های مزمن صورت گرفته و منجر به اختراع پانسمان های هوشمند و استفاده از برق برای این منظور شده است.

اکنون محققان استرالیایی درمان جدیدی را برای زخم های مزمنی که نیازی به آنتی بیوتیک ندارند معرفی کرده اند که عنصر اصلی آن گاز یا پلاسما یونیزه است.

محققان دانشگاه استرالیای جنوبی روش درمانی جدیدی را معرفی کرده اند که شامل درمان هیدروژل فعال شده با پلاسما (PAHT) است.

پلاسما یکی از چهار حالت اصلی ماده است. پلاسما گازی شبه خنثی از ذرات باردار و خنثی است که رفتار جمعی از خود نشان می دهد. به عبارت دیگر پلاسما گازی یونیزه شده است که تمام یا قسمت قابل توجهی از اتم های آن یک یا چند الکترون از دست داده و به کاتیون تبدیل شده اند یا تعداد الکترون های آزاد تقریباً برابر با تعداد یون های مثبت است. پلاسما در جوشکاری، برشکاری، پزشکی و دندانپزشکی کاربرد دارد.

آندره زیلی، سرپرست این مطالعه، گفت: آنتی بیوتیک ها و پانسمان های نقره معمولاً برای درمان زخم های مزمن استفاده می شوند، اما هر دو دارای معایبی هستند.

وی افزود: افزایش مقاومت به آنتی بیوتیک ها یک چالش جهانی است و همچنین نگرانی های عمده ای در مورد سمیت ناشی از نقره وجود دارد. به همین دلیل، در اروپا، پانسمان های نقره حذف می شوند.

به گفته محققان این مطالعه، این روش نوآورانه مبتنی بر پلاسما، پتانسیل درمان زخم پای دیابتی و زخم داخلی را دارد.

درمان مبتنی بر پلاسما

بر اساس بیانیه مطبوعاتی محققان این مطالعه، این پانسمان هیدروژل فعال شده با پلاسما از ترکیب شیمیایی اکسیدان ها، به ویژه گونه های فعال اکسیژن و نیتروژن (RONS) استفاده می کند.

نشان داده شده است که این مخلوط منحصر به فرد دو مزیت قابل توجه دارد. اول اینکه عفونت را مهار می کند و دوم اینکه روند بهبود زخم های مزمن را تسریع می کند.

این تیم کشف کردند که این روش به طور قابل توجهی در کشتن باکتری های رایج موثر است.

زیلی می گوید: عفونت های مزمن زخم یک اپیدمی خاموش و تهدیدکننده است که می تواند به یک بحران بهداشت جهانی تبدیل شود. بنابراین ضروری است که درمان‌های جایگزین برای آنتی‌بیوتیک‌ها و پانسمان‌های نقره پیدا کنیم، زیرا قطع عضو اغلب زمانی اتفاق می‌افتد که این درمان‌ها با شکست مواجه شوند.

به گفته محققان، از این درمان جدید می توان برای درمان انواع زخم های مزمن استفاده کرد.

محققان می گویند که هدف اولیه از ایجاد این درمان مقابله با زخم پای دیابتی بوده است.

در بیانیه مطبوعاتی محققان آمده است که بیش از 540 میلیون نفر در سراسر جهان مبتلا به دیابت هستند که 30 درصد آنها در مقطعی دچار زخم پا می شوند. بنابراین نیاز به درمان موثر زخم بیش از پیش احساس می شود.

البته کاربرد این روش درمانی فراتر از درمان زخم پای دیابتی است و این فناوری پتانسیل گسترش برای رفع انواع زخم های مزمن و عفونت های داخلی را دارد.

مزیت اصلی فناوری PAHT ما این است که می توان از آن برای درمان همه زخم ها استفاده کرد. این یک درمان بی خطر برای محیط زیست است که از اجزای طبیعی موجود در هوا و آب برای ساختن مواد فعال خود استفاده می کند که به اجزای غیر سمی و زیست سازگار تجزیه می شوند.

زیلی‌افق استفاده از این روش را گسترده‌تر می‌داند و تصور می‌کند که می‌توان از پلاسما برای درمان تومورهای سرطانی با فعال کردن داروها در ژل‌های تزریق شده به بدن استفاده کرد و رویکرد هدفمندتر و کارآمدتری ارائه کرد.

او می گوید که مواد فعال را می توان در مدت طولانی تری تحویل داد و درمان را با شانس بیشتری برای نفوذ به تومور بهبود بخشید.

هدف محققان در مرحله بعدی انجام آزمایشات بالینی برای بهینه سازی این فناوری الکتروشیمیایی برای بیماران انسانی است. پلاسما با پتانسیل عظیم خود می تواند سرآغاز عصر جدیدی در درمان های پزشکی باشد.

زیلی در پایان گفت: پلاسما پتانسیل عظیمی در دنیای پزشکی دارد و این تنها نوک کوه یخ است.

این یافته ها در مجله Advanced Functional Materials منتشر شده است.