به گزارش خبرگرافی، شهرنوش پارسی پور یکی از برجسته ترین نویسندگان معاصر ایران بود که آثارش به دلیل پرداختن به مسائل زنان، آزادی فردی، سنت، قدرت و هویت، شهرت جهانی یافت.
وی در سال 1324 در تهران به دنیا آمد و تحصیلات خود را در رشته علوم اجتماعی در دانشگاه تهران ادامه داد. پارسی پور فعالیت حرفه ای خود را از دهه 1340 با نویسندگی و همکاری با رسانه ها آغاز کرد و به تدریج به یکی از چهره های برجسته ادبیات داستانی ایران تبدیل شد.
شهرت اصلی او به رمان زنان بدون مردان برمی گردد. اثری که با استفاده از رئالیسم جادویی زندگی پنج زن در جامعه ایرانی را روایت می کند و به موضوعاتی چون تبعیض جنسیتی، استقلال زنان و رهایی از محدودیت های اجتماعی می پردازد.
از دیگر آثار مهم پارسی پور می توان به توبا و معنی شب، سگ و زمستان طولانی و خرد آبی اشاره کرد. او در این آثار با زبانی نمادین و گاه اسطوره ای مسائل اجتماعی، تاریخی و فلسفی را با تاریخ شخصیت هایش می آمیزد.
پارسی پور در دهه 1360 ایران را ترک کرد و در برکلی ساکن شد. از آن زمان، او علاوه بر نویسندگی، در جلسات و برنامه های فرهنگی و دانشگاهی درباره ادبیات، حقوق زنان و آزادی بیان سخنرانی کرده است.
منتقدان شهرنوش پارسی پور را یکی از پیشگامان ادبیات زنان در ایران می دانند. نویسنده ای که با شکستن شکل های رایج داستان نویسی، تجربیات زنان را به گونه ای متفاوت و گاه متهورانه روایت کرده است. امروزه آثار او به عنوان نمونه مهم ادبیات معاصر فارسی در بسیاری از دانشگاه های جهان تدریس و بررسی می شود و نامش در کنار تأثیرگذارترین نویسندگان معاصر ایران است.