دکترین رسمی دفاعی ایالات متحده می گوید که “رسانه ها بخشی از توانایی رزمی نیروهای مسلح هستند.” پنتاگون سال ها پیش این را در اسناد راهبردی خود ثبت کرده بود.
برای آنها رسانه ها فقط ویترین اخبار نیستند. یک سامانه موشکی در «محیط اطلاعاتی» قرار دارد.
اکنون در اوج حساس ترین تنش منطقه ای در دهه های اخیر، تصمیم گرفته شده تا یکی از تاثیرگذارترین سامانه های رسانه ای کشور در تریبون های داخلی تعطیل شود.
خبرگرافی، رسانه میلیونی مخاطب، تیپ رزمی تمام عیار در میدان نبرد اطلاعاتی بود. تیپی که در سال های اخیر پشت مرزهای ایران ایستاد و در مقابل جریانات ضد ایرانی سنگری گرفت.
حالا یک سوال؛ وقتی دشمن رسانه را «سلاح» میداند و ما آن را «حاشیه» میدانیم، چه کسی خلع سلاح میشود؟
باید بپذیریم که عرصه رسانه جبهه جنگ است. جایی که روزانه میلیون ها محتوا از صدها کانال مختلف ریخته می شود. در چنین زمینه ای خطا جزئی از ذات آن است.
میدان تیر خالی از خطا نیست؟ در میدان جنگ واقعی، فرماندهان هرگز اشتباهات تاکتیکی مرتکب نمی شوند؟
انتظار «عصمت» از رسانه ای که در خط مقدم نبرد روایات قرار دارد، نه واقع بینانه است و نه منصفانه.
در روزهایی که واشنگتن و تلآویو هر ثانیه از فضای مجازی برای هدف قرار دادن ذهنها استفاده میکنند، ما رسانههای پرمخاطب و با نفوذ را به تعطیلی اجباری میفرستیم. این بدان معناست که ما یک پهپاد شناسایی را از آسمان اطلاعات خود پایین کشیده ایم.
در میدان نبرد ترکیبی امروز، تعطیلی یک رسانه پرمخاطب به معنای گشودن دروازه های ذهنی کشور به روی هزاران کانال غیررسمی است. خبر فوری، درست یا غلط، یک جبهه بود. جبهه ای که اکنون خالی است.
توقف اخبار فوری زنگ بیداری برای همه ماست. مبادا این خلاء را با صدای شیپور دشمن در روزهای آینده پر کنند. ما نباید خود را خلع سلاح کنیم. نه در حوزه موشکی، نه در حوزه رسانه. که اگر در یکی کور شویم قطعا در دیگری هدف قرار خواهیم گرفت.