گزارش کردن اخبار فوری، در جریان یک گردهمایی مبارزاتی در کارولینای جنوبی، ترامپ از دریافت نکردن جایزه نوبل و پولیتزر شکایت کرد و روزنامه‌نگارانی را که به دلیل پوشش تحقیقات در مورد روابط او با روسیه جوایز دریافت کردند، به باد انتقاد گرفت.
پولیتزر چیست و چرا مهم است؟
جایزه پولیتزر یکی از معتبرترین جوایز حرفه ای آمریکاست که از سال 1917 اعطا می شود. این جایزه به ابتکار جوزف پولیتزر، روزنامه نگار و ناشر آمریکایی پایه گذاری شد. مردی که معتقد بود مطبوعات علاوه بر اطلاع رسانی باید پاسخگوی قدرت باشند و از منافع عمومی دفاع کنند.
بیشتر بخوانید:
برنده جایزه صلح نوبل بلافاصله ترامپ را تحقیر کرد
کمدین ها هم از ترامپ خسته شده اند او یک شوخی کامل است و چیزی برای کمدی نگذاشته است!
عروسی تیلور سویفت در ذهن ترامپ جنجال رسانه ای بالا گرفت
زنی که فساد رئیس جمهور را افشا کرد کشته شد
برخلاف جایزه صلح نوبل، پولیتزر جایزه ای نیست که به طور خاص به رهبران سیاسی یا تلاش های دیپلماتیک داده شود. بخش مهمی از اعتبار آن روزنامه‌نگاری تحقیقی، گزارش‌های خدمات عمومی، پوشش خبری فوری، گزارش‌های بین‌المللی، و افشای سوء استفاده‌ها و سوء استفاده‌های احتمالی از قدرت است. این جایزه در رشته هایی مانند ادبیات، نمایش و موسیقی نیز اعطا می شود.
در روزنامه‌نگاری، پولیتزر اغلب به گزارش‌هایی اعطا می‌شود که از طریق بررسی اسناد، مصاحبه‌های چند منبع و پیگیری طولانی‌مدت، مسائلی را آشکار می‌کنند که صاحبان قدرت ممکن است ترجیح دهند پنهان بمانند. به همین دلیل، این جایزه فقط یک افتخار حرفه ای برای رسانه ها نیست. همچنین نشان از اعتبار و تأثیرگذاری کار روزنامه نگاری دارد.
ترامپ؛ منتقد رسانه و جوایز جایزه
اظهارات اخیر ترامپ زمانی جالب تر می شود که سابقه پرتنش او با رسانه های جریان اصلی آمریکا را در نظر بگیریم. او بارها روزنامه ها و کانال های تلویزیونی منتقد دولتش را به انتشار اخبار جعلی متهم کرده و پوشش رسانه ای تحقیقات درباره روابط کمپین انتخاباتی خود با روسیه را کذب دانسته است.
اکنون رئیس جمهور که بارها اعتبار رسانه های منتقد خود را زیر سوال برده است، می گوید که باید جایزه پولیتزر را برای نوشته هایش می برد. این اظهارات در حالی مطرح می شود که برخی از برندگان پولیتزر به دلیل گزارش عملکرد دولت وی و پیامدهای تصمیمات وی مورد تجلیل قرار گرفته اند.
در جایزه پولیتزر 2026، واشنگتن پست جایزه خدمات عمومی را برای گزارش در مورد تغییرات گسترده دولت ترامپ در نهادهای فدرال و پیامدهای انسانی آن برنده شد. نیویورک تایمز همچنین جایزه ای را برای گزارش تحقیقی خود در مورد تضاد منافع و فرصت های مالی ناشی از قدرت سیاسی ترامپ و اطرافیانش دریافت کرد.
جایزه ای در برابر صاحبان قدرت
اهمیت پولیتزر برای ترامپ به اعتبار بین المللی آن محدود نمی شود. این جایزه در بسیاری از موارد به رسانه هایی اعطا شده است که عملکرد دولت ها، نهادهای امنیتی، شرکت های بزرگ و سیاستمداران با نفوذ را مورد بررسی قرار داده اند. گزارش های تحقیقی درباره فساد، سوء استفاده از قدرت و اختفای نهادهای عمومی از مهم ترین بخش های این سنت روزنامه نگاری است.
البته دریافت پولیتزر لزوما به معنای تایید تمام مواضع سیاسی یک رسانه نیست. داوری بر اساس کیفیت و اهمیت اثر است و هر جایزه به اثر یا مجموعه خاصی تعلق دارد نه به محبوبیت عمومی یا جایگاه سیاسی یک فرد.
از این منظر، ادعای ترامپ در مورد شایستگی دریافت این جایزه یک سوال اساسی را مطرح می کند که وی کدام نوشته یا اثر را شایسته دریافت جایزه پولیتزر می داند؟ سخنان او را بیشتر باید در چارچوب گلایه از بی توجهی و انتقاد رسانه ای دانست تا اعلام نامزدی رسمی برای جایزه ای خاص.
از نوبل تا پولیتزر؛ به دنبال تایید خارجی
اصرار ترامپ بر دریافت جوایز معتبر پیش از این در داستان صلح نوبل دیده شده بود. او بارها مدعی شده است که در حل چندین مناقشه بین المللی نقش داشته و به همین دلیل شایسته دریافت این جایزه است. با این حال، کمیته نوبل جایزه صلح 2026 را به ناوی پیلای، حقوقدان آفریقای جنوبی اعطا کرد. ترامپ نیز در روزهای پس از اعلام برنده، بار دیگر از این تصمیم انتقاد کرد.
تفاوت مهم این دو جایزه در این است که جایزه صلح نوبل به تلاش‌های مرتبط با صلح و حل مناقشه اختصاص دارد، اما پولیتزر در روزنامه‌نگاری بیش از همه کیفیت گزارش، قدرت مستندسازی و اهمیت آن را برای جامعه ارزیابی می‌کند. در نتیجه، نمی توان بر اساس نقش ادعایی یک سیاستمدار در تحولات جهان، استحقاق دریافت پولیتزر را به دست آورد.
اظهارات ترامپ در کارولینای جنوبی نیز بار دیگر نشان داد که رقابت او با رسانه ها تنها بر سر محتوای اخبار نیست. موضوع به اعتبار و حجیت نیز مربوط می شود. رئیس جمهور که خود را قربانی پوشش ناعادلانه رسانه ای می داند، در عین حال خواهان دریافت اعتبار است که بخش مهمی از آن از طریق ارزیابی مستقل خبرنگاران و آثار آنها شکل می گیرد.