توماس توخل سرمربی آلمانی بار دیگر طعم تلخ از دست دادن یک پیروزی بزرگ را در بزرگترین شب دوران مربیگری خود چشید. این بار روی نیمکت انگلیس و در نیمه نهایی جام جهانی. تیمی که تا دقایق پایانی مقابل آرژانتین پیش بود پس از گل برتری با عقب نشینی ابتکار عمل را به حریف داد و در نهایت با شکست 2-1 از رسیدن به فینال بازماند.
اما برای توخل این فقط یک شکست معمولی نبود. صحنه ای آشنا بود که او دو سال پیش در لباس بایرن مونیخ تجربه کرد.
وقتی انگلیس بعد از گل فوتبال بازی نکرد
انگلیس در دقیقه 55 با گل آنتونی گوردون از آرژانتین پیش افتاد. اما بعد از آن به جای اینکه فشار را حفظ کند و برای گل دوم تلاش کند، عقب نشست. تغییرات توخل بیشتر جنبه دفاعی داشت و انگلیس عملا مالکیت و کنترل بازی را از دست داد. گزارشهای پس از بازی در انگلیس تصمیمات تاکتیکی او را زیر سوال برد و برخی کارشناسان معتقد بودند که تیم توخل پس از گل خیلی محافظهکار بوده است.
آمار نیز داستان مشابهی داشت. انگلیس در قسمت پایانی بازی فقط کمی مالکیت توپ را در اختیار داشت و مدام تحت فشار آرژانتین قرار داشت. بالاخره فشار قهرمان جهان جواب داد. انزو فرناندز در دقیقه 85 بازی را به تساوی کشاند و لائوتارو مارتینز گل دوم را در وقت اضافه به ثمر رساند تا بازگشت آرژانتین کامل شود.
برنابئو 2024; نسخه قبلی این فاجعه
این اولین باری نبود که توخل با عقب افتادن یک برتری بزرگ را از دست داد. در نیمه نهایی لیگ قهرمانان اروپا 2024، بایرن مونیخ او تا دقایق پایانی با نتیجه 1-0 مقابل رئال مادرید در سانتیاگو برنابئو پیش بود.
بایرن که با گل آلفونسو دیویس در دقیقه 68 پیش افتاده بود، در دقایق پایانی تحت فشار رئال قرار گرفت و در دقایق 88 و 91 دو گل دیرهنگام خوسلو را دریافت کرد تا به رویای فینال پایان دهد.
آن شب، انتقادات اصلی علیه مدیریت بازی بایرن بود. شاگردان توخل به جای اینکه بخواهند بازی را کنترل کنند و رئال را از محوطه جریمه دور کنند، به میزبان اجازه دادند تا تمام فشار خود را اعمال کنند.
الگویی تکراری برای سرمربی آلمانی
توخل یکی از مربیان بزرگ نسل جدید فوتبال است. قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا با چلسی و توانایی او در طراحی تاکتیک های پیچیده موقعیت او را تثبیت کرده است. اما در مسابقات بزرگ بارها یک نقطه ضعف متوجه او بوده است. ناتوانی در حفظ تعادل بین دفاع از نتیجه و ادامه تهدید تهاجمی.
بایرن مقابل رئال مادرید عقب افتاد و حذف شد. در مقابل آرژانتین پس از گل برتری، انگلیس به جای اصرار برای پایان بازی به دفاع مطلق رفت و همان سناریو تکرار شد.
جام جهانی که با یک تصمیم بزرگ از دست رفت
توخل قبل از جام جهانی به انگلیس آمد تا طلسم چند دهه ای این تیم را بشکند. تیمی که از سال 1966 به دنبال دومین قهرمانی جهان است. او انگلیس را به نیمه نهایی رساند، اما در بزرگترین لحظه، همان عزمی که باید این پیروزی را حفظ می کرد، به شکست تبدیل شد.
اکنون نام توخل در کنار دو شب تلخ ثبت شده است. برنابئو 2024 با بایرن و جام جهانی 2026 با انگلیس
دو مسابقه بزرگ، دو دوره مقدماتی شکست خورده و یک سوال رایج: آیا محافظهکاری در زمانی که باید شجاع باشد بدترین دشمن توخالی شده است؟