شاید علی دایی سال ها به عنوان مربی در زمین فوتبال حضور نداشته باشد اما نامش همیشه ماندگارتر از کسانی بوده که امروز در این عرصه حضور دارند. دلیلش خیلی ساده است؛ او نه تنها از نظر فنی شناسنامه فوتبال ایران است، بلکه به دلیل فعالیت های اجتماعی و بشردوستانه اش در سال های اخیر، جنبه جدیدتر و دوست داشتنی تری از شخصیت خود را آشکار کرده است که شاید به اندازه شخصیت فوتبالی اش در قلبش عزیز باشد.
علی دایی اسطوره فوتبال ایران چهار سال است که از گود خارج شده است. البته با فرا رسیدن اردیبهشت سال نو این فاصله پنج ساله می شود. باورش سخت است که پنج سال از غیبت علی دایی در فوتبال ایران به این سرعت گذشته باشد، اما این باور نکردنی ریشه در موضوع بسیار مهم دیگری دارد. اینکه علی دایی از ذهن ایرانیان بیرون نرفته و هر روز با مرور آثاری که ساخته، ماندگارتر شده است.
دایی شاید سال ها به عنوان مربی در زمین فوتبال حضور نداشته باشد اما نامش همیشه ماندگارتر از کسانی بوده که امروز در این عرصه حضور دارند. دلیلش خیلی ساده است؛ او نه تنها از نظر فنی شناسنامه فوتبال ایران است، بلکه به دلیل فعالیت های اجتماعی و بشردوستانه اش در سال های اخیر، جنبه جدیدتر و دوست داشتنی تری از شخصیت خود را آشکار کرده است که شاید به اندازه شخصیت فوتبالی اش در قلبش عزیز باشد. او یکی از معدود برندهای جهانی فوتبال ایران است که علیرغم دوری از مستطیل سبز، همیشه هر جا که نام فوتبال یا تورنمنت فوتبالی به میان میآید، نامش در بالای لیست توجه قرار دارد.