قسمت های مهم این گفتگو با علی اصغر شیردوست نماینده ششمین دوره شورای اسلامی را می خوانید؛
بسیاری از آلات موسیقی از قبل از اسلام وجود داشته است. خوب حالا می توانیم مثلا بگوییم کدام سازها اسلامی هستند و کدام ها اسلامی نیستند؟ ما تنبک اسلامی داریم و تنبک غیر اسلامی! زمان اسلامی و غیر اسلامی! تاپیک های اسلامی و غیر اسلامی! بیا سازهای جدید، پیانو، گیتار! همه اینها در هنر معنا دارد. همچنین وقتی کلمه ارشاد در نام وزارتخانه است به اعتقاد من مسئولیت خاصی را القا می کند که باید مربی جامعه مردم را به این سمت سوق دهد.
این موضوع در وزارتخانه یعنی معلوم نیست کی اینجا را راهنمایی می کند! وزارت باید جامعه را هدایت کند؟! به نظر من وظیفه یک وزارتخانه نیست! پس اگر چنین چیزی وجود دارد، حوزه های علمیه آنجا چه مسئولیتی دارند؟ وظایف درس اخلاق و منبرها و مساجد چیست؟ این مؤسسات همان جاهایی هستند که ما در سنت ایرانی و در اعتقاداتمان وظیفه هدایت را داریم.
نام وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی باید اصلاح شود، تبدیل به وزارت فرهنگ و هنر شود و بحث ارشاد وظیفه ای است که اگر دولت وظیفه می داند در جاهایی این را تعریف کند.
زمانی که پیشنهاد تغییر نام وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به وزارت فرهنگ و هنر را دارم، نه تنها مخالفتی با اسلام ندارم، بلکه از صمیم قلب به اسلام و معارف اسلام و لزوم ارائه ی اسلام اعتقاد دارم. مفاهیم دینی اسلام به شیوه ای به روز و جذاب. بلکه لازم می دانم اما نظرم این است که اینها در چارچوب یک وزارتخانه یا سازمان اداری خاص آن نمی گنجد.
این امر نه تنها در چارچوب یک وزارتخانه بلکه در چارچوب قوه مجریه نیز نباید محدود شود. این محدودیت باعث می شود که نه تنها دستورات اسلامی صورت نگیرد، بلکه بخش مهم دیگری از انواع هنرها بدون سرپرست باقی بماند و به دست فراموشکاران سپرده شود.
نه تنها یک وزارتخانه به نام وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، بلکه مجموعه دولت ها در دنیای امروز حداقل در عرصه فرهنگ و هنر با نگاه منفی و ایجاد محدودیت راه به جایی نمی برند.