بازیگرانی که صدایشان از موبایل قاپی درآمد

دزدی های خیابانی در شهرهای بزرگ به خصوص تهران داستان جدیدی نیست اما گاهی بیشتر خودش را نشان می دهد. در این بین گاهی چهره های شناخته شده هنری و فرهنگی از این موضوع گلایه دارند. در جدیدترین مورد، سیاوش طهمورث – بازیگر پیشکسوت تئاتر، سینما و تلویزیون – به جمع قربانیان کپی موبایل پیوست.

آنچه در ادامه می خوانید گزارش کامل این اتفاق و مروری بر سرقت های مشابه هنرمندان در سال های اخیر است که نشان می دهد این پدیده به یک اتفاق عادی و نگران کننده در زندگی روزمره شهری تبدیل شده است.

سیاوش طهمورث – بازیگر پیشکسوت – می گوید روز دوشنبه (25 شهریور) در حوالی خیابان شریعتی، اتوبان طالقانی، یک موتورسوار هنگام صحبت با تلفن همراه و عبور از خیابان گوشی موبایلش را سرقت کرد.

این هنرمند در واکنش به این اتفاق ویدیویی منتشر کرد که در آن می‌گوید: «ببخشید و نمی‌دانم چه شد، چرا اصلاً به این روز افتادیم؟ متأسفانه دیروز دوشنبه در چهارراه طالقانی و شریعتی داشتم با تلفن صحبت می‌کردم، از خیابان رد شده بودم و نزدیک پیاده‌رو بودم، یک مرد موتورسیکلت به تلفن من برخورد کرد، پس امنیت گوشی من را نمی‌زند؟ با گوشی من، فکر می‌کنی به چه قیمتی می‌فروشی، بعد این کار را نکنیم.

موضوع سرقت موبایل بازیگران پیش از این اتفاق افتاده است. اواخر تابستان 1403 تلفن همراه بهزاد خلج – بازیگر سینما و تلویزیون – که آن زمان در سریال آقای قاضی ایفای نقش می کرد، توسط باند چهار جوان 18 ساله به سرقت رفت و در نهایت پلیس تمامی اعضای این باند را دستگیر کرد.

این اتفاق برای حامد کمیلی – بازیگر سینما و تلویزیون – در اردیبهشت 1401 رخ داد و او در حال عبور از میدان فردوسی تهران بود که دو مرد موتورسیکلت به او نزدیک شدند و وقتی بازیگر مقابل داروخانه بود گوشی او را برداشتند و فرار کردند.

مهراب قاسم خانی – نویسنده و بازیگر – در شهریور 1398 در صفحه اینستاگرام خود نوشت فردی سوار خودروی دخترش شده و با گذاشتن قمه زیر گردن دخترش گوشی او را سرقت کرده است.

پیش از این در شهریور 1396 گوشی تلفن همراه مهراب قاسم خانی در میدان هفتم تیر به سرقت رفت. وی در عین حال در اینستاگرام خود نوشت: دوست عزیز، امروز در میدون هفتیر گوشی من را گرفتی، باور کن، قول می دهم اگر آن را پس بدهی، کاری به تو ندارم و خیلی بیشتر از آنچه می توانی بفروشی، به تو می دهم. نت های گوشیم خیلی برام مهمه…یعنی ممکنه هنوز یکی برات مونده باشه؟؟…

پ.ن اول: بازم قول میدم با شما کاری نداشته باشم

پ.ن ۲: دوستان دیگری که ممکن است دزد گوشی را بشناسند و حفتر را بشناسند به او می گویند که پول بیشتری می گیرد.

هومان حاجی عبداللهی – بازیگر سینما و تلویزیون – نیز قربانی این حادثه تلخ است. وی در زمستان 1402 در مطلبی در مورد سرقت موبایلش با قمه در حوالی خیابان پاسداران تهران در صفحه خود نوشت: «امروز پنجشنبه 16 دی ماه ساعت 9:30 صبح در روز روشن، خیابان پاسداران سقدوش – نبش رحمانیان غربی، تلفن همراهم را با یک قمه نیم متری از من گرفتند. من دسترسی داشتم و توییت می‌کردم.»

همچنین ویدا جوان – بازیگر سینما و تلویزیون – در بهمن ماه 1402 با انتشار ویدئویی در صفحه اینستاگرامش از سرقت گوشی موبایلش برای دومین بار خبر داد. او در این ویدئو توضیح می دهد که دو راکب موتورسیکلت گوشی او را از خودروی وی دزدیده اند و در جریان سرقت گوشش آسیب دیده و دستش به جایی بند نیست.

علیرضا داودنژاد – کارگردان سینما – عصر سه شنبه 23 شهریور 1396 مهمان سردبیران و خبرنگاران یک روزنامه است. وی پس از مصاحبه و بازدید دقایقی پس از خروج از دفتر روزنامه به دام سارقان تلفن همراه افتاد.

داودنژاد درباره این ماجرا می گوید: وقتی از روزنامه بیرون آمدم در خیابان نوبخت به سمت خیابان نیلوفر راه می رفتم و با تلفن همراهم صحبت می کردم که ناگهان مردی قوی لباس مشکی در حالی که شوکه شده بودم از پشت به شقیقه ام برخورد کرد و سعی داشت گوشی را از دستم بگیرد.

برای همین مرا هل داد و گوشی را گرفت. سپس با عجله دوید و چند متر جلوتر سوار موتورسیکلت همدستش شد و با سرعت از آنجا دور شدند. این کارگردان سینما در ادامه گفت: گوشی من بسیار گران بود و اطلاعات زیادی در آن داشتم.

بعداً در پیامکی از سارقان التماس می‌کند: «امیدوارم با من تماس بگیرید و تلفنم را برگردانید، اگر این اتفاق بیفتد، من خبر خوشی می‌دهم».

مریم بوبانی – بازیگر سینما و تلویزیون – در صفحه اینستاگرام خود از سرقت تلفن همراهش در آذرماه 1402 خبر داد و در پستی نوشت: در روز روشن مقابل مجتمع قضایی در کمتر از یک ثانیه گوشی دستم را دزدیدند، همچنان از ترس می لرزم.

مونا فرجاد – بازیگر سینما و تلویزیون – در آبان ماه 1402 تلفن همراهش را مقابل رستورانی در تهران به سرقت بردند. در آن زمان عنوان شد که این سرقت با قمه همراه بوده و این بازیگر در حال رفتن به بیمارستان بوده است. وی پس از این حادثه به بیمارستان منتقل شد.

مونا فرجاد بعدها در صفحه اینستاگرامش شب سرقت را اینگونه روایت می کند: «دیشب در رستوران ایستاده بودیم و در فضای مجازی دنبال پوسترهای فیلم فرنگی می گشتیم، از گوشه چشمم حضور سیاهی در کنارم احساس کردم و وقتی مقابلم ایستاد، مردی را دیدم که کلاه مشکی و نقاب بر سر داشت.

در کسری از ثانیه فریاد دزد زدم و یقه دوستم را کشیدم و در همان لحظه تیزی قمه دزد را دیدم که می چرخید تا به ما ضربه بزند. نمی دانم چگونه ما را حداقل دو متر روی زمین انداختند.

مارال از دور مردی را دید که قمه در دست داشت بالای سرمان که می خواست حمله کند و نوشان طهماسبی هم که کنار مارال ایستاده بود فکر می کرد کار تمام شده و ما را زده اند. صدای جیغ و داد به سارق کمک کرد که راکب موتورسیکلت را با خود رها کرده و فرار کند.

اگر متوجه حضور دزد نمی شدم سریع عکس العمل نشان نمی دادم، دوستان عزیزم که اتفاقا در رستوران بودند با اولین فریاد سریع به کمک ما نمی آمدند و خدا با ما نبود. بدون شک الان یک اتفاق ناگوار رخ می داد که حتی فکر کردن به آن من را به لرزه در می آورد.»

بررسی این رویدادها نشان می دهد که سرقت تلفن همراه در معابر عمومی، بدون توجه به موقعیت اجتماعی قربانیان، به یک الگوی تکراری و هشدار دهنده تبدیل شده است. الگویی که در آن موتورسواران با سرعت بالا و استفاده از غافلگیری امنیت شهروندان را هدف قرار می دهند.

از خیابان طالقانی تا میدان هفتیر و از جلوی مجتمع قضایی تا رستوران های پایتخت این ماجرا برای هنرمندان و شهروندان عادی تکرار شده و گاه با خشونت همراه بوده است.

شاید تکرار این روایت های تلخ، نقطه عطفی برای بازنگری جدی در شیوه های پیشگیری و مقابله با این معضل اجتماعی باشد. قبل از اینکه قربانی بعدی شویم، هر کدام از ما.