گفته شد علی دهباشی عزیز بعد از عملیات موفقیت آمیز به بخارا و شب های بخارا برمی گردد.
سید عطاءالله مهاجرانی نوشت: عده ای در قواعد موجود نمی گنجند و از استانداردهای معمول فراتر می روند. آنها یک نفر نیستند، آنها بسیارند. آنها یک جمعیت هستند. عمر آنها با ساعت ها و سال های معمولی سنجیده نمی شود. آنها فراتر از زمان حرکت می کنند. غیرت و تلاش آنها حتی اگر بر اثر بیماری طاقتفرسا و خفقانآور آسم از دنیا رفته باشند، شوق و تلاش دیگری است. علی دهباشی اینطور است! فراتر از فرد، فردیت، زمان، سال و ماه است و نمادی از اوج شور و تلاش است!
علی دهباشی خردمندی است که خلاصه خودش است! مثل هیچ کس دیگری نیست. بیتردید کلک، سمرقند و بخارا از مهمترین اسناد فرهنگی ما در تاریخ فرهنگ، زبان، هنر، ادبیات و ایرانشناسی فارسی هستند. این کار بزرگ با همت والای ایشان به پایان رسیده است. اگر کسی علی دهباشی را نمی شناسد، نمی داند که او چنین دفتر و همکارانی نداشته و آنقدر بودجه نداشته که راحت باشد. مخصوصاً در سال هایی که هنوز فرزند شایسته فرهنگی اش شهاب دهباشی به دنیا نیامده بود و دستیار علی دهباشی هم نبود همه بار بر دوش او بود. کیف سنگینی که وقتی آن را حمل کرد، نیمه خم شده و خندان به همان سمت کیف رفت و سرفه و تنگی نفس که همراه همیشگی او شده بود.