هر چهار سال یک روز به تقویم اضافه می کنیم تا سال شمسی تقریباً 365 و ربع روز باشد نه 365 روز. اما واقعا سال کبیسه چند ساله است؟ بر اساس یک یافته دیدنی از صحرای مصر، حداقل 2262 سال.
به گزارش فرادید، تانیس استل یک تخته سنگ آهکی بیش از هفت فوت ارتفاع و نزدیک به سه فوت عرض است که در سال 1866 توسط گروهی از دانشمندان آلمانی در بازدید از شهر باستانی تانیس در دلتای نیل کشف شد. مانند سنگ روزتا معروفتر، این سنگ دارای کتیبهای به دو زبان مصری (نوشته شده به خط هیروگلیف و دموتیک) و یونانی باستان است.
این کتیبه که قدمت آن به 238 قبل از میلاد می رسد، فرمانی از فرعون بطلمیوس سوم است که از معیارهای زمانه از جمله ستایش فرعون و شرح لشکرکشی ها پیروی می کند و تصریح می کند که نسخه ای از این فرمان باید در تمام معابد بزرگ نصب شود. .
اولین نسخه از فرمان Canopus در سال 1866 در خرابه های تانیس (تصویر بالا)، یک شهر مصر باستان در دلتای نیل، کشف شد.
آنچه در مورد این فرمان کاملاً منحصر به فرد است (که به نام فرمان Canopus پس از شهری که در آن صادر شده است) دستورالعمل های آن در مورد تقویم است:
بنابراین، فصول باید همیشه با نظم موجود جهان مطابقت داشته باشد، و این اتفاق نمی افتد که برخی از جشن های عمومی که در زمستان برگزار می شود، در تابستان جشن گرفته شوند، زیرا خورشید در چهار سال یک روز تغییر می کند … (تصمیم از از این به بعد باید یک روز را به افتخار خدایان جشن گرفت… هر چهار سال یک بار به اضافه پنج روز دیگر، قبل از سال نو، تا حالا همه از نقص قبلی در ترتیب فصل ها خبر دارند…”
به گفته آدرین آلماسی مارتین مصر شناس دانشگاه آکسفورد، اولین اشاره به یک تقویم 365 روزه که سالی را شامل دوازده ماه 30 روزه و 5 روز قیاسی (“روزهای بدون ماه” اضافه شده به تقویم برای تقریب سال) تعریف می کند، در شمسی یافت می شود. سوابق سلسله های 4 و 5 مصر، در حدود 2600 قبل از میلاد.
مصریان باستان متوجه تقارن آسمانی شدند که هر سال با طغیان رود نیل همزمان بود: ظهور سیریوس، درخشان ترین ستاره در آسمان. مانند برخی از صورت های فلکی که در تمام طول سال دیده نمی شوند، سیریوس برای مصریان باستان به مدت 70 روز متوالی در هر سال قابل رویت نبود زیرا بسیار نزدیک به خورشید بود. هر سال پس از این غیبت، سیریوس دوباره در افق شرقی در سپیده دم آسمان ظاهر میشود و نزدیک و درست قبل از خورشید طلوع میکند، پدیدهای که به «طلوع سالانه خورشید» معروف است.
در قرن اول پیش از میلاد، یک هنرمند مصری سیریوس را به صورت گاو نر زانو زده با ستاره ای در بین شاخ هایش به تصویر کشید.
تمدن مصر برای بارور کردن زمینهای کشاورزی به سیلهای نیل وابسته بود. ظهور سیریوس که با طغیان حیاتی رود نیل همراه بود و همچنین در انقلاب تابستانی رخ داد، مشتاقانه مشاهده شد و آغاز سال جدید را در مصر باستان بشارت داد. با اندازه گیری زمان سپری شده بین هر طلوع سالانه سیریوس، ستاره شناسان در نهایت دریافتند که یک سال خورشیدی یک چهارم روز بیشتر از ۳۶۵ روز است. در حالی که این شناخت احتمالاً زودتر در تاریخ رخ داده است، فرمان Canopus در 238 قبل از میلاد اولین مدرک ثبت شده از یک سال کبیسه است.
به گفته الماسی مارتین، احتمالاً چندین نسخه از فرمان کانوپوس در دوران باستان وجود داشته است، اما شش نسخه کامل یا تکه تکه از این فرمان امروزه باقی مانده است. دو تا از بهترین نمونه های حفظ شده در موزه مصر در قاهره هستند. در حالی که آنها پس از رمزگشایی سنگ روزتا در سال 1822 کشف شدند، نمونه های بهتر حفظ شده از راسته کانوپوس، هیروگلیف های بیشتری را نشان می دهد، و مطالعه آنها به هرگونه تردید باقی مانده در مورد رمزگشایی روزتا پایان داده است. به همین دلیل، کتیبه آنها پس از روزتا از نظر اهمیت برای درک مصر باستان در رتبه دوم قرار دارد.
طغیان سالانه رودخانه نیل یک رویداد مهم برای مصریان باستان بود، زیرا آنها برای بارور کردن زمین های کشاورزی خود به این سیلاب ها وابسته بودند.
می دانیم که دستور بطلمیوس سوم در فرمان کانوپوس مبنی بر افزودن یک روز به تقویم هر چهار سال در نهایت شکست خورد، اما نمی دانیم چه زمانی و چرا دستورات او نادیده گرفته شد. ممکن است کاهنانی که تقویم را کنترل میکردند نمیخواستند سنتهایشان تغییر کند، یا شاید فکر میکردند که تغییر فصلها از طریق تقویم در طول یک عمر معمولی ۴۰ ساله غیرقابل تشخیص است.
چیزی که ما به یقین می دانیم این است که زمانی که رومیان مصر را در 30 سال قبل از میلاد فتح کردند، مصریان به تقویم 365 روزه بازگشتند و تا سال 22 قبل از میلاد (چند سال پس از آن که روم تقویم جولیانی الهام گرفته از مصر را پذیرفت). امپراتور آگوستوس روز کبیسه را دوباره به مصریان معرفی کرد.