شارل هانری دو فوشکورت (1925 – 19 ژوئن 2026)، ایران شناس، مترجم و استاد مشهور فرانسوی، در سن 100 سالگی درگذشت، وی یکی از بزرگترین پژوهشگران معاصر غرب در زمینه زبان و ادبیات فارسی است.
Du Fouchecor در Séméac، فرانسه متولد شد. او دهه 1950 را در تونس و الجزایر به فراگیری زبان عربی گذراند و از سال 1960 به مدت شش سال در مؤسسه ملی تمدن های شرقی پاریس و سپس در دانشگاه سوربن و دانشکده مطالعات عالی به تحصیل زبان و ادبیات فارسی پرداخت و با دفاع از پایان نامه خود با عنوان «شرح طبیعت در غزلیات فارسی غزلیات» فارغ التحصیل شد.
دو فوچکور در سال 1966 به عضویت گروه ایران شناسی مرکز ملی تحقیقات علمی (CNRS) درآمد و به تحقیق در مورد نسخ خطی ایرانی گماشته شد. وی از سال 1351 در مؤسسه ملی زبانها و تمدنهای شرقی تدریس زبان و ادبیات فارسی را آغاز کرد و از سال 1354 به مدت چهار سال مدیریت گروه ایرانشناسی مؤسسه تحقیقات فرانسه در ایران (IFRI) را بر عهده داشت و در این مدت مجله بینالمللی Abstraca ایرانیکا را تأسیس و چندین سال مدیر آن بود. دو فوچکور در سال 1998 به سمت مدیر واحد شرق شناسی و زبان عربی دانشگاه سوربن منصوب شد و چندین سال مدیر گروه دکتری زبان و تمدن خاور نزدیک در همین دانشگاه بود.
پروفسور دو فوچکور در طول بیش از هفت دهه فعالیت علمی، سهمی ماندگار در معرفی فرهنگ و ادبیات فارسی به جهان فرانسوی زبان و گسترش ایران شناسی داشت. شهرت علمی او عمدتاً مرهون تحقیقات عمیق او در ادبیات کهن فارسی، به ویژه ترجمه و تفسیر دیوان حافظ به زبان فرانسه است. کتاب اخلاق با عنوان اخلاق; مفاهیم اخلاقی در ادبیات فارسی از قرن سوم تا قرن هفتم به فارسی ترجمه شده است. یکی از مهمترین آثار پژوهشی وی و یکی از معتبرترین منابع برای شناخت اندیشه اخلاقی و عرفانی در ادبیات فارسی به شمار می رود.
بنیاد موقوفه دکتر محمود افشار که شانزدهمین جایزه ادبی و تاریخی دکتر محمود افشار را در ژوئن 2006 به چارلز هانری دوفوشه کور به دلیل تحقیقات ارزشمندش در زمینه زبان فارسی اعطا کرد، مراتب تسلیت خود را به خانواده وی، جامعه ایران شناسی و یاد و خاطره مردم میهن دوست و قدرشناس ایران تسلیت گفت.