از سوخو ۲۷ تا اف ۱۴؛ سریع‌ترین جنگنده‌های شرق و غرب

از MiG-25 تا F-14، با پنج تا از سریع ترین جنگنده های جهان با قابلیت های منحصر به فرد آشنا شوید.

به گزارش خبرآنلاین، جت های جنگنده از یک یا چند موتور جت نیرو می گیرند و برای نبرد با هواپیماهای دیگر در هوا در نظر گرفته شده اند. آنها همچنین برای حمله به اهداف زمینی استفاده می شوند.

میگ 25 و میگ 31 مساوی هستند

حداکثر سرعت: 3000 کیلومتر در ساعت

MiG-25: هواپیمای رهگیر و شناسایی اولتراسونیک اتحاد جماهیر شوروی

MiG-31: رهگیر مافوق صوت شوروی MiG-25 Foxbat برای رهگیری یک بمب افکن مافوق صوت آمریکایی که هرگز عملیاتی نشد، SR-71 Blackbird ساخته شد.

MiG-25 انواع زیادی داشت و البته ایراداتی هم داشت، بنابراین شوروی MiG-31 Foxhound را ساخت. MiG-31 اتفاقاً سرعتی برابر با MiG-25 داشت، یک جنگنده دو سرنشین با رادار بسیار بهتری که می‌توانست کنترل کند و جت‌های سریع و موشک‌های کروز را که زیر فوکس‌هاوند پرواز می‌کردند، ساقط کند. فاکس‌هوند همچنین می‌تواند یک سیستم هشدار و کنترل محدود هوابرد (AWACS) برای کمک به هدایت هواپیماهای دیگر باشد که پیشرفتی بزرگ نسبت به MiG-25 است.

برخلاف MiG-25، MiG-31 برای قابلیت واقعی چند منظوره ارتقا یافته است. MiG-31 موشک های هوا به هوا حمل می کند، اما می تواند موشک های ضد تشعشع، توپ ها و حتی موشک های بالستیک کینجال را نیز حمل کند. بنابراین یک جنگنده چند منظوره واقعی است.

F-15 Eagle

حداکثر سرعت: 2995 کیلومتر بر ساعت

اولین پرواز: 27 جولای 1972

جت جنگنده طراحی و ساخت ایالات متحده که برای مقابله با MiG-25 Foxbat طراحی و ساخته شده است، سومین جت جنگنده سریع در جهان است. F-15 Eagle اولین نسل A/B را داشت که B دو سرنشینه بود. اما در سال 1978 این هواپیما به C/D ارتقا یافت. دوباره D یک خودروی دو نفره بود که سوخت بیشتر و قابلیت وزن برخاست بیشتری را اضافه کرد. تجهیزات الکترونیکی اضافی در رادارهای بهبودیافته، اقدامات متقابل الکترونیکی برای رادارهای پارازیت و موشک های هدایت شونده رادار، و موارد دیگر در طول سال ها اضافه شده است، به علاوه موتورها کمی پیشرفته تر بودند.

همچنین F-15 Eagle دارای یک نوع جنگنده ضربتی است. این جنگنده ضربتی حداکثر سرعت را دارد، اما برای حمله زمینی با مخازن سوخت مشابه بهینه شده است، دارای قابلیت مادون قرمز و رادارهای بهبود یافته است و دو سرنشینه است.

سوخو-27 فلانکر

حداکثر سرعت: 2500 کیلومتر در ساعت

اولین پرواز: 20 می 1977

پاسخ شوروی به F-15 Eagle، سوخو-27 فلانکر، چهارمین جت جنگنده سریع جهان است. مانند F-15 Eagle، فلانکر الهام بخش بسیاری از انواع مختلف از جمله دو نوع تهاجمی دو صندلی در سوخو-30 و سوخو-34 است. سوخو-27 فلانکر همچنین پایه ای برای نسخه تک سرنشین بعدی سوخو-35 است. هدف فلانکر، درست مانند اف-15 ایگل آمریکا، دستیابی به برتری هوایی بود.

فلانکر اصلی یک جنگنده برتری هوایی پرسرعت و چند منظوره است که اساس جنگنده های مختلف مانند Shenyang J-11/-15/-16 است که توسط چین ساخته شده است. سوخو-35 سوپر فلانکر با رادار و تسلیحات ارتقا یافته نیز وجود دارد که روس ها در جنگ علیه اوکراین از آن برای حفظ برتری بر سوخو-27 اوکراینی و سایر جنگنده های قدیمی استفاده کردند.

F14 تامکت

حداکثر سرعت: 2480 کیلومتر بر ساعت

F-14 Tomcat نه تنها در بسیاری از مستندها، بلکه در فیلم ها نیز حضور داشت. این رهگیر برای ردیابی بمب افکن های مافوق صوت و موشک های کروز ساخته شده است.

F-14 Tomcat نیز یک جنگنده تهاجمی مناسب بود. جایگزین آن، سوپر هورنت، تنها می تواند به سرعت 1190 مایل در ساعت یا 1915 کیلومتر در ساعت برسد. این به این دلیل است که سوپر هورنت برای یک جنگنده ضربتی بیشتر از یک رهگیر با قابلیت حمله زمینی ثانویه بهینه شده است.

این داستان هواپیماهای جنگنده امروزی است: بسیاری از آنها اکنون نه برای حداکثر سرعت، بلکه برای ویژگی های دیگری مانند مانورپذیری، برد و پنهان کاری طراحی شده اند. به این ترتیب، همان آیرودینامیک که باعث می شود هواپیماها سریع حرکت کنند، می تواند آنها را کمتر مانور دهد یا از نظر مهمات و سوخت نسبتاً محدود کند.