اثبات ارتباط سر زدن به توپ فوتبال و ناهنجاری‌های ماده سفید مغز

تحقیقات جدید نشان داده است که ضربات جزئی به سر، مانند ضربه به توپ فوتبال، باعث ایجاد ناهنجاری در ماده سفید مغز می شود.

محققان انجمن رادیولوژی آمریکای شمالی (RSNA) تصاویر MRI مغز 352 فوتبالیست آماتور زن و مرد 18 تا 53 ساله را تجزیه و تحلیل کردند. آنها ناهنجاری هایی را در ماده سفید اطراف مغز، به ویژه در لوب فرونتال، مشابه انسفالوپاتی تروماتیک مزمن (CTE) کشف کردند.

انسفالوپاتی تروماتیک مزمن (CTE) یک نوع بیماری عصبی مرتبط با زوال عقل است. این بیماری در کشتی گیران، بوکسورها و سایر قهرمانان ورزشی که دچار ضربه مغزی شده اند، دیده می شود و نام های دیگری مانند «آنسفالوپاتی مزمن بوکسورها»، «آنسفالوپاتی تروماتیک بوکسورها»، «زوال عقل بوکسورها»، «آسیب ناشی از ضربه مزمن» دارد. به عنوان سندرم مغز مرتبط با بوکس (CTBI-B) و پانچ شناخته می شود.

انسفالوپاتی تروماتیک مزمن یک بیماری مغزی پیشرونده است که همانطور که گفته شد اغلب با ورزش های تماسی و تاثیرگذار مانند بوکس یا فوتبال همراه است. جایی که ورزشکاران با ضربات مکرر به سر مواجه می شوند.

افراد مبتلا به آنسفالوپاتی تروماتیک اولیه مزمن ممکن است از مشکلات حافظه، نوسانات خلقی، بی ثباتی عاطفی و مشکلات رفتاری مانند تکانشگری یا پرخاشگری رنج ببرند. این بیماری همچنین با افسردگی و خشونت مرتبط است و علائم آن شامل زوال عقل، مشکلات گفتاری و بینایی و علائمی مشابه بیماری پارکینسون و از دست دادن کنترل حرکات عضلانی است که با پیشرفت بیماری بدتر می شود.

در حالی که ضربه های سخت به سر چیزی نیست که ما معمولاً در فوتبال می بینیم، ضربه زدن به توپ به قدری در ورزش رایج است که می تواند چنین خطراتی را به همراه داشته باشد.

لوب فرونتال قسمتی از مغز است که عملکردهای شناختی مانند تصمیم گیری و حافظه در آن قرار دارند. پیشانی نقطه ای است که معمولا بازیکنان فوتبال برای ضربه زدن به توپ با سر از آن استفاده می کنند.

در این مطالعه، تصاویر MRI مغز 352 بازیکن فوتبال با 77 ورزشکار دیگر که ورزش های تماسی و ضربه ای انجام نمی دهند، با استفاده از تکنیکی به نام “MRI انتشار” (dMRI) مقایسه شد. این روش بر حرکت مولکول‌های آب در بافت‌ها برای تشخیص ناهنجاری‌های ظریف مانند سکته مغزی، بیماری‌های عصبی و آسیب‌های مغزی تروماتیک (TBI) که در MRI‌های سنتی غیرقابل تشخیص هستند، تمرکز می‌کند.

بسیاری از ورزشکاران در این مطالعه هرگز با TBI یا ضربه مغزی تشخیص داده نشده بودند، که تأثیر تجمعی ضربه های جزئی مانند ضربه زدن به توپ فوتبال را برجسته می کند.

بازیکنانی که توپ‌های بیشتری را سر می‌دادند، ناهنجاری‌هایی در ماده سفید مجاور شیارهای لایه بیرونی مغز نشان دادند، که برای به حداکثر رساندن سطح قشر مغز و جداسازی مناطق عملکردی مغز ضروری است. ماده سفید را می توان به عنوان شاهراه ارتباطی سیستم عصبی مرکزی در نظر گرفت که سیگنال ها را به و از قسمت های مختلف مغز و نخاع منتقل می کند.

دکتر مایکل لیپتون، استاد رادیولوژی در مرکز پزشکی دانشگاه کلمبیا ایروینگ در نیویورک گفت: «تحلیل ما نشان داد که ناهنجاری‌های ماده سفید مکانیسمی را نشان می‌دهد که منجر به عملکرد شناختی بدتر می‌شود.» با توجه به عدم آسیب جدی به سر بازیکنان، این مطالعه ارتباط مستقیمی بین ضربات مکرر سر و عملکرد ضعیف‌تر یادگیری کلامی پیدا کرد، که نشان می‌دهد حتی ضربه‌های به ظاهر خوش‌خیم مانند ضربه سر توپ می‌تواند تأثیر عمیقی بر مغز داشته باشد.

وی افزود: ضربات مکرر سر در بین ورزشکاران سالم نشان می دهد که ناهنجاری ها در مکان هایی رخ می دهد که مشخصه CTE است و با بدتر شدن توانایی یادگیری یک کار شناختی همراه است و می تواند بر عملکرد آینده فرد تأثیر بگذارد.

بیماری CTE برای اولین بار در سال 1949 توسط دکتر مکدونالد کریچلی توصیف شد و در اوایل دهه 2000 بود که توسط دکتر بنت اومالو به عنوان یک بیماری رایج در ورزشکاران از آن زمان در نظر گرفته شد. به خصوص بوکسورها و بازیکنان فوتبال آمریکایی شناسایی شده اند.

در حالی که در بوکس، به دلیل ماهیت این ورزش، نمی توان کار زیادی برای کاهش ضربه به سر انجام داد، فوتبال مدت هاست که به دنبال کاهش خطرات بوده است. به عنوان مثال، بازیکنان این ورزش از سال 1943 ملزم به استفاده از کلاه ایمنی بودند، البته در ابتدا این کلاه از چرم ساخته شده بود و اکنون از پلاستیک فشرده استفاده می شود. حتی با وجود این پیشرفت ها در تجهیزات مورد استفاده، ضربات مکرر به سر، موجی از آسیب های مغزی را در بین بازیکنان این ورزش به دنبال داشته است.

یک مانع بزرگ در تشخیص CTE این است که می توان آن را فقط پس از مرگ انجام داد، که تحقیق را دشوار می کند.

بسیاری از بازیکنان ورزش های فوتبال آمریکایی و فوتبال معمولی، هاکی، کشتی و کشتی به بیماری CTE مبتلا شده اند و همه در شرایط نابهنگام و ناگوار جان خود را از دست داده اند.

در سال 2022، لیگ ملی فوتبال استفاده از کلاه‌های محافظ را اجباری کرد که ضربه را جذب و دفع می‌کند تا آسیب‌های سر را کاهش دهد، در طول تمرینات پیش فصل، و برای فصل 2024، بازیکنان مجاز به استفاده از آن در طول بازی‌های فصل عادی خواهند بود. بررسی ها نشان داده است که این کلاه ها تاثیر برخورد را بین 10 تا 20 درصد کاهش می دهند.