مسیر هنری باستاریکا در سال 2011 آغاز شد. زمانی که او یک مجسمه شنی در ساحل ساخت تا دو دختر خردسالش را سرگرم کند. این تجربه او را به تمرین و تجربه بیشتر تشویق کرد و پس از حدود دو سال آثارش را عمومی کرد. شهرت گسترده او در سال 2019 افزایش یافت، زیرا او تصاویری از یک مجسمه واقع گرایانه از یک گاو را که در ساحل Zarautz ساخته بود منتشر کرد. در سال های بعد آثار او در فضای مجازی مخاطبان زیادی پیدا کرد.
Bastarika عمدتا از دستان خود و ابزارهای ساده مانند چوب های نوک تیز و پر برای شکل دادن به ماسه و تکمیل جزئیات استفاده می کند. او ابتدا حجم کلی بدن را می سازد و سپس با دقت شکل عضلات، خطوط آناتومیک و بافت پوست را شکل می دهد. استفاده از خاک رنگی، زغال چوب و سایر مواد طبیعی نیز به ایجاد سایه ها و تفاوت های ظریف سطحی کمک می کند.
گاو، اسب، سگ و دیگر حیوانات موضوع اصلی آثار او هستند. با این حال، او فیگورهای فانتزی مانند اژدها و پری دریایی نیز خلق کرد. وجه تمایز مجسمه های او صرفاً شباهت فیزیکی به حیوانات نیست، بلکه توانایی نمایش حضور فیزیکی، قدرت و حس حرکت در یک ماده ناپایدار است.

هنر ناپایدار و ارتباط با طبیعت
یکی از ویژگی های مهم مجسمه های شنی باستاریکا موقتی بودن آنهاست. باد، رطوبت و جزر و مد می تواند به تدریج این آثار را از بین ببرد. این بی ثباتی بخشی از ماهیت هنر اوست. هنری که در آن اثر یک شی دائمی نیست، بلکه تجربه ای گذرا در پیوند بین خلاقیت انسان و نیروهای طبیعت است.

باستاریکا علاوه بر شن، گل و سفال نیز کار کرده و در برخی از آثار خود به موضوع حفاظت از محیط زیست نیز پرداخته است. در سال 2022، نمایشگاه “زمین زنده” در مرکز محیطی Ecotexa Ordaibai تعدادی از مجسمه های شنی واقع گرایانه او و حدود بیست اثر سفالی را به نمایش گذاشت.

اهمیت هنری باستاریکا را می توان در ترکیب رئالیسم دقیق، سادگی ابزار و استفاده خلاقانه از مواد طبیعی مشاهده کرد. او نشان می دهد که چگونه می توان چهره هایی با جزئیات چشمگیر از مواد معمولی و ناپایدار ایجاد کرد. آثاری که مرز بین مجسمه سازی و موجود زنده را در تجربه بصری بیننده برای لحظه ای محو می کنند.

