روابط عمومی معاونت فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اعلام کرد: پیرو اظهارات اخیر وحید جلیلی مبنی بر روند بررسی کتابی متشکل از مقالات وی و گره زدن آن به موضوعات سیاسی، به منظور تنویر افکار عمومی و حفظ شفافیت فرآیندهای اداری، موارد زیر اعلام می شود:
بررسی مستندات کارشناسی کتاب در سامانه جامع کتاب روایتی قانع کننده و متفاوت از ادعاهای مطرح شده را آشکار می کند. بر اساس این اسناد، اثر مذکور در تاریخ 7 مهر 1404 توسط ناشر در سامانه ثبت شد و کارشناسان اداره کتاب در 8 آبان 1404 اصلاحات را به ناشر ابلاغ کردند، اما پس از گذشت نزدیک به پنج ماه، در 24 فروردین 1405، ناشر محترم اصلاحات را به ثبت رساند. نکته قابل توجه در این فرآیند، سرعت عمل بی وقفه همکاران است. به گونه ای که مجوز انتشار این کتاب تنها یک روز پس از پاسخ ناشر در 4 فروردین 1405 صادر شد. صدور این مجوز در روز مصادف با شهادت امام جعفر صادق (ع) و تعطیل رسمی ادارات کشور، یعنی در شرایط ویژه ایام التزام اول ماه مبارک رمضان، بدون قید و شرط جنگ اول پس از محرم الحرام است. از همکاران ما در این معاونت خدمت کنیم. نکته ای که نشان می دهد حتی در روزهای تعطیل رسمی نیز چرخ خدمت در گردش است و ادعای توقیف یا قصور در تضاد کامل با واقعیت عملکرد جهادی همکاران است. بر اساس این اسناد فاصله زمانی ابلاغ اصلاحیه تا صدور مجوز کاملاً در اختیار ناشر بوده است.
معاونت فرهنگی این کتاب را نه محصولی برای گروه یا همفکران خاص، بلکه یک رسانه ملی برای همه مردم ایران می داند. سیاست این معاونت تسریع و تسهیل در امور برای تمامی اهالی قلم است. این معاونت در راستای سیاست های وزارت فرهنگ و وزیر محترم، خدمت به نویسندگان را وظیفه ای ملی و عمومی می داند. رویکردی که در آن سهمیه ای برای اخذ مجوز وجود ندارد.
روابط عمومی معاونت فرهنگی ضمن دعوت به اخلاق حرفه ای یادآور می شود که بازار کتاب ایران نیازی به ایجاد دوگانگی های کاذب و ظالمان غیرواقعی ندارد و با یک جست و جوی ساده در دستگاه های دولتی حقیقت روند اداری بر همگان آشکار می شود.
در پایان تاکید می شود معاونت امور فرهنگی نیز مانند سایر دستگاه های وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بدون توجه به سروصداها و نمایش های بی مورد رسانه ای، همچنان راهبرد خود را بر مبنای قانون مداری و شفافیت قرار می دهد. در حالی که فضای نشر کشور در این روزهای جنگ اقتصادی نیازمند آرامش، نقد سازنده و تعمیق اندیشه است، امیدوارم با همت همه فرهنگیان، به جای بیان صحبت های غیرمستند از فرآیندهایی که به طور شفاف در امور اداری دولت وجود دارد، به اعتلای محتوای آثار و احترام به شعور مخاطبان فرهنگی بپردازد. زیرا قضاوت نهایی در این نوع مواجهه با واقعیت همیشه با افکار عمومی است.