محمدحسین عباسی کارگردان فیلم کوتاه «ماکان» که در بخش داستانی کوتاه سی و هشتمین جشنواره بین المللی فیلم های کودکان و نوجوانان حضور دارد، درباره شکل گیری این اثر توضیح داد: فیلم را یک ماه و نیم پیش ساختیم. ایده اولیه آن بیشتر از ماجرای پیدا نشدن ماکان نصیری شکل گرفت که طبیعتاً درد و رنج زیادی را به همراه دارد.
وی درباره نمایش این فاجعه تلخ گفت: سعی کردم از یک اتفاق ساده و آشنا برای همه ما یعنی «قایمباشک» به این موضوع برسم. وقتی کودکی در بازی قیمباشک پیدا نمی شود، ناگهان نوعی اضطراب و نگرانی شکل می گیرد. حال تصور کنید که این کودک برای چند دقیقه پیدا نمی شود، بلکه برای مدت طولانی پیدا می شود. طبیعتا روحیه مادر در چنین شرایطی بسیار متفاوت و سنگین تر است.
عباسی ادامه داد: چیزی که برایم مهم بود مادری بود که به نشانه کوچکی از فرزندش راضی است و همچنان امیدوار است که شاید خبری از او باشد. ایده اولیه با عنوان «ماکان کجاست؟» در ذهنم شکل گرفت. و سپس به تدریج کل فیلمنامه و فضای فیلم شکل گرفت.
این کارگردان درباره مهم ترین چالش کارگردانی خود در «ماکان» گفت: بزرگترین چالش من مربوط به بازیگر نقش مادر بود چرا که عملا کل فیلم بر دوش این بازیگر است. قبلاً فیلم دیگری ساخته بودم که در آن پدری داغ از دست دادن فرزندش را تجربه می کند. بنابراین تا حدودی با این نوع احساس و موقعیت مواجه شده بودم، اما در «ماکان» شرایط فرق می کند، اینجا با نوعی عزاداری مواجه هستیم که هنوز امیدی در آن وجود دارد. مادر هنوز معتقد است که فرزندش زنده است و ممکن است از او چیزی بشنود.
عباسی ادامه داد: بنابراین بحث اصلی این بود که چگونه بازیگر را هدایت کنیم تا این حس و حال به درستی از او بیرون بیاید. از طرفی برای ما خیلی مهم بود که چشم بازیگر بتواند با مخاطب ارتباط برقرار کند و احساس را سریعتر منتقل کند.
کارگردان «ماکان» درباره بازخورد اولیه این فیلم نیز گفت: پس از ساخت فیلم، آن را به چند نفر نشان دادیم و واکنش آنها را دیدم. واکنش ها بسیار احساسی بود و اکثر آنها در حین تماشای فیلم متاثر و حتی خیس شدند. این موضوع به من نشان داد که مسیر احساسی فیلم توانسته تا حدودی به مخاطب منتقل شود.
عباسی درباره تلخی فیلم «ماکان» توضیح داد: در فیلم مستقیماً با خود واقعه مواجه نیستیم، بلکه با تأثیرات آن مواجه هستیم. در واقع حادثه را مستقیم نشان نمی دهیم و بیشتر مشکل گم شدن و جستجو برای یافتن کودک را روایت می کنیم. همین موضوع باعث می شود تا حدی از تلخی و گرانی حادثه کاسته شود.
وی در بخشی دیگر از سخنان خود درباره هدف این فیلم از پرداختن به حوادث جنگ اظهار داشت: یکی از اهداف اصلی ما این بود که با این فیلم بخشی از آنچه را جنایت بزرگ رژیم آمریکا و اسرائیل می دانم به ویژه حادثه ای که در مدرسه میناب رخ داد را به نمایش بگذاریم.
کارگردان «ماکان» درباره برنامه خود برای اکران خارجی این فیلم نیز گفت: حتی توضیحات نهایی فیلم را به زبان انگلیسی آماده کرده ایم تا بتوانیم آن را در خارج از کشور پخش کنیم. برای ما مهم است که در صورت مهیا بودن شرایط، این فیلم در خارج از ایران نیز دیده شود و مخاطبان کشورهای دیگر نیز بدانند چه بر سر این کودکان آمده است.
این کارگردان در پایان درباره تجربه حضور در جشنواره فیلم کودک و نوجوان گفت: تاکنون با فیلمی در این جشنواره شرکت نکرده ام اما دوستانم تجربه حضور در جشنواره را داشته اند. به نظر من جشنواره فیلم کودک و نوجوان یکی از باکیفیت ترین جشنواره هایی است که در حال حاضر برگزار می شود.