با پایان یافتن اولین قرار، قرار دوم از دوشنبه پنجم مردادماه به همت انجمن سینمای جوانان ایران و با هدف ایجاد امکان تماشای فیلم های کوتاه ایرانی در سالن های سینما آغاز شده است. در «کرار دوم» چهار فیلم کوتاه «آدمک»، «متولد تهران»، «به صدای زمین گوش کن» و «انار» در یک سانس اکران می شود و علاقه مندان می توانند در روزهای زوج هفدهمین اکران این آثار را تماشا کنند.
سیاوش گرجستانی نویسنده و کارگردان فیلم کوتاه «آدمک» یکی از فیلم های پروژه «قرار دوم» در گفت و گو با خبرآنلاین با اشاره به اینکه دغدغه او سینمای اجتماعی است و از جمله مفاهیم زیرمجموعه این سینما که برایش اهمیت زیادی دارد، مفهوم وجدان و ارتباط آن با زندگی روزمره است.
طوری که من این جمله را از ایشان شنیده ام، روزتان را طوری بگذرانید که شب ها آرام سرتان را روی تخت بگذارید و چیزی حتی ذره ای هم نباشد که باعث عذاب وجدانتان شود. از طرفی علاقه شخصی من به فیلمسازی علاقه به موقعیت های اجتناب ناپذیر است، موقعیت هایی که شخصیت های داستان از روی ناچاری مجبور به تصمیم گیری می شوند، بنابراین در واقع موقعیت و شرایط است که به جای آنها تصمیم می گیرد.
او در اولین فیلم کوتاه خود خاطرنشان کرد: وی افزود: فیلم کوتاه «ادمک» دومین فیلم کوتاه داستانی من است، هرچند پیش از آن چندین فیلم مستند پرتره ساختهام. ایده اولیه «آدمک» پس از خواندن گزارشی کوتاه درباره «شهادت دروغ» و «شاهدان دروغین» در ذهنم شکل گرفت. در نتیجه شروع کردم به دنبال موضوعی برای ساختن فیلم کوتاهم که از این گزارش کوتاه به دست آوردم این بود که این شاهدان دروغین گاهی اوقات به شکل مافیایی و با رد و بدل شدن ارقام بسیار سنگین در واقع با ادعای خیرخواهی و کمک به کسانی که نیاز به حضور شهود دارند و به دادگاه می پردازند ادامه تحقیقات من را به منبع دیگری رهنمون نشد و به همین دلیل تصمیم گرفتم مفهوم مورد نظرم را در داستانی متشکل از تخیلاتم بگنجانم و نه لزوماً مستندی.
سیاوش گرجستانی در پاسخ به سوالی درباره طرح «قرار» گفت: طرح اکران «قرار» می تواند تولیدکنندگان را به سرمایه گذاری در عرصه تولید فیلم کوتاه ترغیب کند و با این استدلال که ساخت یک فیلم کوتاه پس از اکران در سینما توجیه اقتصادی دارد، جدای از این، این طرح نسلی را معرفی می کند. فیلمسازان کوتاه چه کسانی هستند؟ طرح اکران «قار» می تواند به طور خودکار منجر به رشد این نسل از فیلمسازان شود و به آنها این فرصت را بدهد که صرفاً برای جشنواره ها و با توجه به خواسته ها و سلیقه ها و نوع نگاه و سیاست های حاکم بر این رویدادها فیلم نسازند و تنها با «مخاطب خاص» که حضورشان یکی از ویژگی های ثابت جشنواره هاست، مخاطبان کوتاه را که مستقیماً به تماشای فیلم ها هستند، برگردانند این بخش از مخاطب به فیلمساز کمک میکند تا به خواستههای مخاطبانش فکر کند و نه فقط به خواستههای جشنوارهها.