درگذشت اکبر عبدی یکی از ماندگارترین چهره های کمدی ایران برای بسیاری از مردم و هنردوستان تلخ و غیر قابل باور است. این بازیگر محبوب که با نقش های فراموش نشدنی خود لبخند بر لبان میلیون ها نفر نشست، سال ها پیش در گفت و گو با علی ضیا با نگاهی متفاوت و آرام از مرگ گفت. صحبت هایی که حالا بعد از مرگش دوباره در فضای مجازی دست به دست می شود.
عبدی در آن برنامه به صراحت گفته بود: «پس از مرگم غمگین نباش، نگران من نباش؛ شادی کن و بخوان». وی سپس با اشاره به ترک زبان بودن پدرش و اصالت اردبیلی، شعر و آهنگ ترکی اجرا کرد. مجری خونگرم و دلنشینی که با طنز همیشگی خود فضای برنامه را پر از خنده و صمیمیت کرد و نشان داد که حتی در هنگام صحبت از مرگ نیز به زندگی و امید و لبخند نگاه می کند.
حالا که افسانه کمدی مرده است، این کلمات بیشتر از همیشه معنا پیدا می کنند. اکبر عبدی رفت، اما خاطره نقش های ماندگار، خنده های صمیمانه و نگاه متفاوتش به مرگ و زندگی برای همیشه در خاطره مردم ایران ماندگار خواهد بود. هنرمندی که تا آخرین لحظه می خواست به جای اشک لبخند بر لبان مردم بنشاند.
اکبر عبدی بازیگر پیشکسوت تئاتر، سینما و تلویزیون در چهارم شهریور 1339 در محله نازی آباد تهران به دنیا آمد. او از کودکی به بازیگری علاقه داشت و در سال 1351 به همراه مادرش به کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان رفت تا اولین قدم های خود را در دنیای هنر بردارد.
عبدی کار خود را با حضور در گروه های تئاتر آغاز کرد و برای اولین بار در سال 59 با تله تئاتر «سینجابه ها» مقابل دوربین رفت. او سپس با سریال «ماسال آباد» راهی تلویزیون شد و در سال 63 با فیلم «جنجال بزرگ» وارد سینما شد. در همان سال با حضور در سریال خاطره انگیز «دوباره مدرسه من دیر شد» به شهرت زیادی دست یافت و خیلی زود به یکی از محبوب ترین بازیگران کشور تبدیل شد.
این هنرمند محبوب سال ها با بیماری کلیه دست و پنجه نرم کرد و پس از انجام پیوند کلیه بارها از وضعیت جسمانی خود صحبت کرد. او چندی پیش به دلیل وخامت وضعیت جسمانی اش در بیمارستان بستری شد و پس از بهبودی نسبی مرخص شد.
سرانجام اکبر عبدی در شامگاه جمعه 11 مرداد 1405 حوالی ساعت 20 در منزل خود چشم از جهان فروبست و جامعه هنری ایران را در ماتم فرو برد. با درگذشت او یکی از ماندگارترین چهره های کمدی ایران درگذشت. هنرمندی که با ایفای نقش های به یاد ماندنی و بازی های درخشان خود طی دهه ها لبخند بر لبان میلیون ها ایرانی نشست و نامش برای همیشه در تاریخ هنر ایران ماندگار خواهد بود.