به گزارش خبرگرافی، فعالان، خبرنگاران و فیلمسازان صحرای غربی از مخاطبان خواسته اند این اثر را تحریم کنند، زیرا بخشی از آن در شهر دخلا واقع در صحرای غربی تحت کنترل مراکش فیلمبرداری شده است. آنها معتقدند این اقدام چندین دهه اشغال این منطقه را عادی جلوه می دهد و رنج مردم بومی صحرا را نادیده می گیرد.
منتقدان می گویند تصمیم نولان برای انتخاب دخله به عنوان یکی از لوکیشن های فیلم بدون توجه به وضعیت سیاسی و حقوقی این سرزمین گرفته شده است. صحرای غربی همچنان در فهرست مناطق غیر خودگردان سازمان ملل قرار دارد و وضعیت نهایی حاکمیت آن همچنان محل مناقشه است. اما مخالفان این تصمیم تاکید می کنند که استفاده از این منطقه به عنوان پس زمینه سینمایی منجر به نادیده گرفتن واقعیت زندگی صحرویان می شود.
مامین هاشمی، روزنامهنگار و فیلمساز صحرویی در گفتوگو با میدل ایست آی گفت: این بسیار نگرانکننده است که در حالی که روزنامهنگاران صحرای به دلیل افشای نقض حقوق بشر در زندان هستند، یک پروژه بزرگ سینمایی بینالمللی میتواند از سرزمین ما به عنوان لوکیشن فیلم استفاده کند، حتی بدون اشاره به واقعیت اشغال. وی تاکید کرده است که این کمپین علیه سینما یا آزادی هنری نیست، بلکه تلاشی برای یادآوری مسئولیت اخلاقی هنرمندان و شرکتهای تولید فیلم است.
هاشمی که یکی از سازندگان مستند «سه دوربین دزدیده شده» است، می گوید همکارانش به دلیل مستندسازی نقض حقوق بشر با محکومیت های سنگین زندان مواجه شده اند. به گفته وی، عبدالله لهفاونی به حبس ابد و بشیر خدا به 20 سال زندان محکوم شدند. صرفاً به این دلیل که آنها گزارشی از وضعیت حقوق بشر در صحرای غربی تهیه کرده اند. او معتقد است در چنین شرایطی حضور یک پروژه عظیم هالیوودی بدون ذکر این حقایق کمک می کند تا صدای مردم بومی از روایت جهانی پاک شود.
فعالان فرهنگی همچنین به آنچه «استاندارد دوگانه» در برخورد با سرزمین های اشغالی می گویند اشاره کرده اند. از نظر آنها اگر پروژه ای مشابه در منطقه ای با حساسیت های سیاسی دیگر فیلمبرداری می شد، واکنش های بین المللی بسیار گسترده تر بود. به همین دلیل از هنرمندان و مخاطبان خواسته اند که نسبت به پیامدهای فرهنگی و سیاسی انتخاب مکان فیلمبرداری حساسیت بیشتری نشان دهند.
پیش از این جشنواره بین المللی فیلم صحرای غربی از کریستوفر نولان، کمپانی سازنده و استودیو یونیورسال خواسته بود که دلیل انتخاب داخلا را توضیح دهند. برگزارکنندگان این جشنواره بر این باورند که فیلمبرداری در این منطقه که به گفته آنها در اشغال است، بدون رضایت مردم محلی انجام شده است و می تواند به مشروعیت بخشیدن به وضعیت موجود کمک کند.
در هفته های اخیر سازمان های مختلفی از جمله موسسه خیریه سندبلاست نیز به این کمپین پیوسته اند. بدنه ها استدلال می کنند که تبلیغات رسمی فیلم مکان هایی مانند یونان، ایتالیا، ایرلند و اسکاتلند را برجسته می کند، اما هیچ اشاره ای به فیلمبرداری در داخلا نمی کند. موضوعی که به گفته آنها واقعیت سیاسی این منطقه را پنهان می کند.