در محرم 1405، دختران نه تنها تماشاگر یا حامی مراسم بودند. در بسیاری از هیئت ها پرچم در دست داشتند، طبل می زدند، سنج می نواختند و در متن دسته های عزاداری دیده می شدند. در عین حال حضور زنان با سبک های مختلف پوشش نیز نشان داد که یکی از سنتی ترین آیین های مذهبی ایران آرام آرام در حال بازتعریف مرزهای خود است. اما چگونه این اتفاق افتاد و آیا مورد قبول جامعه بود؟