به گزارش خبرگرافی، بزرگترین تهدید برای این پروژه عظیم سینمایی صدام حسین، جنگ ایران و عراق که تنها چند هفته پس از شروع فیلمبرداری در سال 1359 آغاز شد و حتی ناپدید شدن ناگهانی بازیگران و عوامل اعزامی به جبهه نبود. مشکلات حمل و نقل تجهیزات صحنه از ترکیه نیز تا این حد تعیین کننده نبود، زیرا مقامات گمرک فکر می کردند این محموله یک زرادخانه واقعی برای ارتش عراق است.
در واقع حساس ترین لحظه تولید فیلم مربوط به حادثه ای بود که در رستوران هتل رخ داد. جایی که ستاره فیلم، الیور رید، در حالت مستی در یک بطری خالی شراب ادرار کرد و سپس از پیشخدمت خواست که آن را به میز کناری ببرد و بگوید: “واقعاً مال شما”.
بیشتر بخوانید:
عکس جالب صدام حسین در مراسم نامزدی روزی که دیکتاتور گفت بله!
سحر قریشی روی صندلی داغ «عشق ابدی». تغییر مجری برنامه مبتذل برای جذب مخاطب بیشتر!
این حادثه خشم مقامات عراقی را برانگیخت و لطیف جرفانی تهیه کننده فیلم گفت که حتی تلکس هایی از وزارتخانه های عراق دریافت کرده که خواستار اخراج فوری این بازیگر شده بودند. در آن زمان او با یک چالش جدی مواجه بود: چگونه می توان ستاره اصلی یک پروژه چند میلیون پوندی را در میانه فیلمبرداری رها کرد؟
پس از مذاکرات فشرده، جرفانی توانست مقامات را متقاعد کند که رید را در پروژه نگه دارند. این تنها یکی از بحران های متعدد تولید این فیلم بود که سه سال طول کشید و حدود 30 میلیون دلار هزینه داشت. با این حال، پس از اتمام، این فیلم تنها چند بار به نمایش درآمد و حتی پس از دریافت جایزه در جشنواره فیلم مسکو متوقف شد.
هدف صدام حسین از این پروژه ایجاد یک صنعت بزرگ فیلم در عراق بود. او پس از به قدرت رسیدن در سال 1979، قصد داشت عراق را به یک مرکز بین المللی تولید فیلم تبدیل کند. تهیه کننده این فیلم گفت: می خواست بغداد کنار دجله بالیوود شود.
این فیلم داستان شکل گیری عراق مدرن پس از حوادث سال 1920 را روایت می کند. زمانی که یک افسر انگلیسی توسط جنگنده عراقی کشته شد. داستان در واقع یک نسخه سینمایی و تبلیغاتی از تولد ملت عراق بود.
اما با شروع جنگ ایران و عراق، تولید فیلم در شرایط غیرعادی ادامه یافت. به گفته تهیه کننده، حدود 140 خدمه در یک منطقه جنگ زده مشغول کار بودند در حالی که “راکت ها و بمب های واقعی در اطراف آنها منفجر می شد.”
فیلمبرداری در چنین فضایی سخت بود. برخی از بازیگران باید به ارتش فراخوانده می شدند و صحنه ها دوباره فیلمبرداری می شدند. انتقال تجهیزات نظامی صحنه از اروپا به عراق نیز با مشکلات سیاسی و لجستیکی مواجه بود، زیرا برخی کشورها مانع از عبور این محموله ها می شدند.
در یکی از صحنه های خطرناک انفجار قطار نظامی باعث شد رسانه های ایران مدعی شوند که حمله واقعی در خاک عراق انجام شده است.
در کنار مشکلات تولید، رفتار غیرقابل پیش بینی الیور رید نیز دردسرساز بود. از دعوای فیزیکی گرفته تا شکستن در. یکی از همکارانش او را “سلاح کشتار جمعی” توصیف کرده بود. در داستان دیگری گفته می شود که او از پنجره طبقه پنجم هتلی در بغداد آویزان شده و از خنده جیغ می کشد.
در نهایت، فیلم پس از چند نمایش محدود متوقف شد. پس از تهاجم عراق به کویت در سال 1990 و تحریم های بین المللی، دیگر هرگز منتشر نشد. رویای صدام برای ساختن هالیوود عراقی عملا به فیلمی محدود می شد که تنها چند صد نفر آن را دیدند.
تهیه کننده فیلم سال ها بعد گفت که اگر شرایط فرق می کرد شاید چندین پروژه بزرگ دیگر ساخته می شد اما در نهایت جنگ و ویرانی همه چیز را متوقف کرد.