سیر تا پیاز تیم بلژیک در جام جهانی؛ شیطانی که ترسناک نیست!

تیم ملی ایران پس از تساوی ناامید کننده مقابل نیوزلند در بازی دوم باید به مصاف مدعی اصلی گروه یعنی بلژیک برود. تیمی پر ستاره که حتی قبل از مسابقات شانس قهرمانی هم داشت، اما فراز و نشیب شیاطین در اولین بازی جام حذفی مقابل مصر بسیاری از این خوش بینی ها را نسبت به بلژیک باطل کرد. تساوی 1-1 بلژیک مقابل مصر تصویر واضحی از تیمی ترسیم کرد که از نظر هماهنگی، تمرکز و ثبات هنوز تا یک مدعی واقعی فاصله دارد.

ستاره های سربی

در بلژیک بیش از هر چیز به ستاره های آن بستگی دارد. بازی با مصر نشان داد که بلژیک همچنان به چند ستاره خاص وابسته است و در نبود فرم بهینه آنها، ساختار تیم به سرعت آسیب می بیند.

در ترکیب بلژیک اول از همه تیبو کورتوا روی خط دروازه می ایستد. چهره ای که بدون شک بهترین دروازه بان دنیای فوتبال است اما نمایشی غیرمنتظره مقابل مصر داشت. در مرکز زمین، یوری تیلمانز فصل درخشانی را در استون ویلا پشت سر گذاشت و سال ها در لیگ برتر خوش درخشید. شاید کوین دی بروین کمی افت کرده باشد اما باز هم با چند پاس می تواند سرنوشت بازی را تغییر دهد. کلیدی ترین مهره این تیم بدون شک جرمی دوکو خواهد بود. بازیکنی از سمت چپ موتور حمله تیم. آنها در حمله به دی کتلار متکی هستند اما لوکاکو با گلزنی مقابل مصر نشان داد که می خواهد چیزی بیش از یک نیمکت نشین برای تیم باشد.

بیم و امید برای مصر

عملکرد بلژیک در بسیاری از دقایق بازی به خصوص در نیمه اول زنگ خطر جدی برای رودی گارسیا و تیمش بود. اولین نکته نگران کننده برای بلژیک، عملکرد ضعیف تیبو کورتوا بود. این دروازه بان که سال ها ستون اصلی تیم بوده است، اشتباهات غیرعادی مقابل مصر مرتکب شد. از واکنش ضعیف روی ضربه امام عاشور تا خروج های نامشخص و رد ناقص ضربه سر محمد صلاح. اگر کورتوا در چنین سطحی ظاهر شود، بلژیک در برابر تیم های قوی تر آسیب پذیر خواهد بود.

در خط دفاع بلژیک مشکلات جدی تری داشت. توماس مونیر موقعیت بسیار بدی در دروازه مصر داشت و ناتان نگوی نیز چندین بار در مناطق خطرناک توپ را از دست داد. حرکت خط حمله مصر به ویژه صلاح و عمر مرموش این دفاع را بارها دچار مشکل کرد. با وجود چند تکل خوب، براندون مشل نتوانست ثبات لازم را ایجاد کند. این خط دفاعی به وضوح در برابر تیم هایی که سرعت و تکنیک بالایی دارند، شکننده است.

در خط میانی، آمادو اونانا یکی از ضعیف ترین بازیکنان زمین بود و تاثیری روی بازی نداشت. یوری تیلمانز در نیمه اول ناکارآمد بود اما پس از استراحت بهتر شد و پاس کلیدی او به مونیر گل تساوی را به ثمر رساند. اما نبود یک هافبک مخرب قدرتمند و یک هافبک بازیساز دوم باعث شد مصر در نیمه اول کاملاً بر بازی مسلط شود.

در خط حمله، کوین دی بروین تنها بازیکنی بود که توانست جریان بازی را تغییر دهد. ضربه ایستگاهی او به تیر دروازه برخورد کرد و با پاس های عمقی خود چندین بار خط دفاع مصر را به هم ریخت، اما در برخی لحظات همیشه دقیق نبود. جرمی دوکو با سرعت خود خطرناک بود اما در ضربات پایانی بی دقت بود. چارلز دکتلار یکی از ضعیف ترین بازیکنان زمین بود و احتمالا در بازی بعدی نیمکت نشین خواهد شد.

ورود روملو لوکاکو نقطه عطف بازی بود. او با حضور فیزیکی و موقعیت مناسب خود باعث شد محمد هانی به اشتباه توپ را وارد دروازه خودی کند. لوکاکو حتی می توانست گل پیروزی را هم بزند اما ضربه سر او خراب شد. با این حال، لوکاکو همچنان چشمگیر بود. این مهاجم 33 ساله اگرچه در چند بازی اخیر بلژیک به عنوان بازیکن تعویضی در زمین حضور داشته اما همیشه تاثیرگذار بوده و به خوبی نشان داده که حضورش در محوطه جریمه چقدر می تواند در سرنوشت بازی تاثیرگذار باشد. لوکاکو در دیدار با مصر تنها چند ثانیه پس از ورود به زمین و روی توپ ارسالی از جناح راست در محوطه جریمه حضور موثری داشت. حضور او در محوطه جریمه باعث اشتباه مدافع مصر و گل به خودی او شد. عملکرد لوکاکو در چند بازی اخیر احتمالا فرصت بیشتری برای حضور در مقابل ایران به او می دهد.

مهم ترین مسئله ای که خط دفاع و هافبک ایران باید به آن توجه داشته باشد این است که در فضای پشت محوطه جریمه به بازیکنان حریف فرصت شوت داده نشود.

بدون تیراندازی!

مهم ترین مسئله ای که خط دفاع و هافبک ایران باید به آن توجه داشته باشد این است که در فضای پشت محوطه جریمه به بازیکنان حریف فرصت شوت داده نشود. بلژیک و مصر هر دو نشان دادند که به خوبی می توانند این فضا را برای بازیکنان خطرناک خود ایجاد کنند و بهترین استفاده را از آن ببرند.

در دقیقه 7 کوین دی بروین از فضای کم پشت محوطه جریمه به خوبی استفاده کرد و به سمت دروازه مصر شوت زد. دی بروین باتجربه در نیمه دوم در یک صحنه ضربه ایستگاهی خطرناکی به نمایش گذاشت و ضربه او به تیر دروازه مصر برخورد کرد. عملکرد این هافبک 34 ساله به خوبی نشان می دهد که او می تواند از کوچکترین موقعیت ها برای شوتزنی استفاده کند و دفاع و هافبک ایران نباید چنین فرصتی را به او بدهد.

این حرکت را نمی توان تصادفی دانست زیرا بلژیک در طول بازی بارها تلاش کرد تا در پشت محوطه جریمه حریف فضایی برای هافبک های شوتزن خود ایجاد کند تا دروازه حریف را تهدید کنند. در اواسط نیمه دوم تیلمانس با همین تاکتیک ضربه خطرناکی را به سمت دروازه مصر زد.

سرعت انتقال مرگبار

در بررسی نمایش بلژیک، یک نکته بیش از همه برجسته است. سرعت انتقال توپ از خط دفاع و هافبک به خط حمله در این تیم بسیار بالا و مسموم است. اگر به نحوه به ثمر رساندن گل های بلژیک دقت کنیم متوجه الگویی ساده اما مرگبار می شویم. آنها به محض بازپس گیری توپ، بدون وقت اضافه و در اولین فرصت، مهاجمان خود را با پاس های بلند در موقعیت تک به تک با دروازه بان قرار دادند.

با توجه به این ویژگی، دست ندادن توپ به خصوص در کمربند میانی و یک سوم دفاعی داخلی، مهم ترین موضوعی است که باید به عنوان راهبرد اصلی تیم ملی ایران مورد توجه قرار گیرد. ارسال پاس‌های کم خطر و مطمئن‌تر می‌تواند باعث شود بلژیک مالکیت توپ و ضدحملات سریع را برای 90 دقیقه از دست بدهد. استراتژی حفظ توپ شاید منطقی ترین استراتژی برای کنترل عملکرد بلژیک در این دیدار باشد.

نکته شگفت‌انگیز دیگر این بود که علی‌رغم تصور قبلی که مهاجمان بلژیک در بازی هوایی و دریبل‌نگاری متخصص هستند، در بازی با مصر نشان دادند که در زمین نیز عالی هستند و با پاهای خود با مهارتی مثال زدنی بازی می‌کنند.

دندان شیطان را بکش

در مجموع، بلژیک تیمی است با چند ستاره بزرگ اما ساختاری ناپایدار. اگر دوکو، دی بروین و لوکاکو در فرم باشند، این تیم می تواند خطرناک باشد. اما ضعف خط دفاعی، ناهماهنگی خط هافبک و افول کورتوا می تواند برای هر حریفی فرصت باشد. بازی اول نشان داد بلژیک حریفی قابل احترام اما کاملاً شکست پذیر است. حقیقت این است که بلژیک دیگر «تیم طلایی» تورنمنت های قبلی نیست و در تمام زمین ستاره ندارد، اما این دقیقا همان چیزی است که باید از آن بترسید! زیرا آنها در زمانی که ستاره های زیادی داشتند هرگز یک تیم هماهنگ نبودند و اکنون اتحاد بسیار بیشتری پیدا کرده اند.

کادر فنی تیم ملی قطعا تمامی این نکات کلیدی را در مورد بازی بلژیک در نظر گرفته است و به خوبی می داند که رویارویی با چنین تیمی بدون استراتژی مشخص و بدون نقص ریسک را به شدت افزایش می دهد.