کورش نریمانی نمایشنامه نویس و کارگردان تئاتر در آبان و آذر 1387 نمایش “جنگیر” را با بازی سیامک صفری (در نقش خیاط جنابی)، ژاله صامتی (در نقش پری – همسر و همکار جنابی در کارگاه خیاطی)، خسرو شهراز (در نقش فرادنبه – صاحب جنابی، مسعوم قاسمعقلی)، (صاحب راز قاجاریه جنابی) و مسعوم کاجاقیس روی صحنه برد. (به عنوان مارمار – مادر جنیان)، هوتن شکیبا. (در نقش منگنه – پدر جن ها)، هومان خدادوست، بهرام افشاری و سامان کرمی (هر سه در نقش گنبچه) در تالار قشقایی مجموعه تئاتر شهر روی صحنه رفتند.
«جن گیر» از نظر ژانر اجرایی نمایشی در ادامه دیگر آثار نریمانی بود. وی در عین حال در گفت و گو با ایران تئاتر این بسط ژانر را این گونه توصیف کرد: در تمام نمایش هایم سعی کرده ام از فضای فانتزی استفاده کنم و شخصیت هایی را انتخاب کنم که جنبه انسانی نداشته باشند و فقط در تخیلات مردم گنجانده شوند؛ هم خود شخصیت ها و هم رفتار و کردارشان. مثلاً در «شب های آوینیون» عروسک های «آلویک» هستند. «والس مردگان» در «دن کامیلو» یک مرده زنده می شود و در این نمایش (جن گیر) شیاطین نیز روی صحنه ظاهر می شوند.
در خلاصه داستان «جنگیر» آمده بود: «آقای جنابی خیاط (با بازی سیامک صفری) و همسرش پری (با بازی ژاله صامتی) در حال خیاطی برای فرادنبه کارفرمایشان (با بازی خسرو شهراز) هستند که تصمیم به برگزاری نمایشگاه لباس دارند. این زوج از تمایل به جلب توجه و فروش لباس ها و مانکن های خود خوشحال می شوند که ناگهان با موقعیت عجیبی روبرو می شوند. جن هایی که در خانه و کارگاه خیاطی شان رفت و آمد می کنند…»
«جنگیر» که در سال 1387 طی اجرای یک ماهه خود در تالار قشقایی مجموعه تئاتر شهر بیش از 6700 مخاطب را به خود جذب کرد، عنوان پرمخاطب ترین نمایش سال را از آن خود کرد و در جشنواره تئاتر ایران مورد تجلیل قرار گرفت.
