مقصود فرش خواه جامعه ایران پس از جنگ 40 روزه را در چارچوبی مفهومی توصیف می کند و معتقد است این جامعه در وضعیت «تعلیق» قرار دارد. به گفته وی، این وضعیت با “فشرده سازی زمان” همراه است. وی این شرایط را بسیار سخت ارزیابی می کند و در عین حال تاکید می کند که اگرچه هر جامعه ای برای پیشرفت باید رنج را تحمل کند، اما جامعه ایران بخش قابل توجهی از رنج های «غیرضروری» را تجربه کرده است.