لیلی گلستان، گالری دار و مترجم در بخشی از گفتگوی طولانی با ایرنا با اشاره به تلخی ها و حوادث ماه های اخیر از جمله سومین جنگ تحمیلی گفت: من از نظر اخلاقی فردی هستم که تسلیم ناامیدی ها و مشکلات اطرافم نمی شوم، یعنی همیشه راه حلی پیدا می کنم و مشکل را حل می کنم.
وی با اشاره به نمونه ای از گذشته به تشریح این راهکار پرداخت و افزود: فکر می کنید از سال 67 که اولین نگارخانه بعد از انقلاب را تأسیس کردم، چند بار برای توضیح در مورد اثری که سانسور شده به وزارت آموزش و پرورش مراجعه کرده ام؟ 38 بار
گلستان ادامه داد: 38 بار به ارشاد رفتم و از آثار هنرمندان دفاع کردم، بدون اینکه خود هنرمند بداند، زیرا اکثر بچه ها تندخو و حساس هستند. من همیشه آنها را متقاعد کرده ام که این چیزها مشکلی ندارد و باید روی دیوار برود و موفق هم شده ام.
وی افزود: هیچ وقت تابلویی از دیوار گالری گلستان برداشته نشد، من همیشه طوری رفتار کرده ام که به من اعتماد کنند، حتی یک بار هم تصمیم گرفتم برای برپایی نمایشگاه های هفتگی از ارشاد مجوز نگیرم، بعد از دو ماه با من تماس گرفتند و گفتند که برگه مجوز را جای دیگری فرستادی و به همین دلیل به دست ما نرسید.
گلستان ادامه داد: گفتم من اصلا آن کاغذ را نفرستادم، پرسیدند یعنی چه؟ من پاسخ دادم که نمایشگاه ها در حال برگزاری است و مشکلی وجود ندارد. شما به مدیرتان بگویید که اگر به من اعتماد دارند و می دانند که من می دانم چه چیزهایی را روی دیوار نشان دهم و چه چیزهایی را نمایش ندهم، از اجازه دادن به من اجتناب کنند.
وی افزود: فکر می کردم ممکن است گالری را تعطیل کنند اما هرگز نیامدند و گالری تعطیل نشد، در واقع به من اعتماد کردند.
این مترجم افزود: اخیرا تصمیم گرفتم فعالیت گالری را به صورت آنلاین انجام دهم و به نوعی گالری را به شکل فیزیکی بستم، با ناامیدی کار را شروع کردم که خصلت اخلاقی من نیست، باورتان نمی شود در زمان جنگ با من تماس گرفتند و اثری را خریدند، خیلی تعجب کردم که چطور در این شرایط سخت یک اثر را می خرند.
گلستان از حال این روزهایش گفت که همیشه گریه می کنم و اشک هایم جاری می شود، دلم برای ملت ما می سوزد.