سایت گل به آخرین حضور چند ستاره در جام جهانی پرداخته است.
جام جهانی 2026 یک تورنمنت تاریخی خواهد بود. این مسابقات برای اولین بار با حضور 48 تیم در سه کشور آمریکا، کانادا و مکزیک برگزار می شود که بزرگترین نمایش در تاریخ 100 ساله این مسابقات است. با این حال، این جام جهانی پایان راه برای نسلی از ستاره های فوتبال است و برخی از اسطوره ها باید کفش های خود را آویزان کنند و سال 2026 آخرین شانس آنها برای بردن بزرگترین جام فوتبال جهان است.
برخی از این اسطوره ها ممکن است قهرمان شوند و برخی دیگر شکست بخورند، اما آخرین رقص آنها در جام می تواند شکاف بزرگی را در عرصه بین المللی ایجاد کند که هیچ استعداد نوظهوری نمی تواند فوراً آن را پر کند.
لیونل مسی (آرژانتین)
لیونل مسی در آستانه 39 سالگی قرار دارد و با وجود برخی شایعات در ششمین دوره جام جهانی بازی خواهد کرد. مسی در پایان جام جهانی 2022 قطر و قهرمانی آرژانتین راهی آمریکا و تیم اینترمیامی شد و برای مراقبت از سلامت جسمانی خود از فوتبال اروپا فاصله گرفت.
او آنقدر درخشش داشت که شاید برای یک بازیکن هم سن و سال او غیر قابل باور باشد. آیا جادوگر آرژانتینی می تواند در گرمای سوزان آمریکای شمالی غافلگیر کننده تر باشد؟ انتظار اینکه مسی بی سر و صدا این جام را ترک کند عجیب است.
کریستیانو رونالدو (پرتغال)
در 41 سالگی، اگر پرتغال در تابستان امسال قهرمان شود، کریستیانو رونالدو مسن ترین بازیکنی خواهد شد که قهرمان جام جهانی شده است. برخلاف مسی که 5 توپ طلا را به دست آورده، رونالدو هنوز در این تورنمنت قهرمان نشده و حتی در مرحله حذفی گلی هم به ثمر نرسانده است. برای بازیکنی هم سن و سال رونالدو غیرممکن است که همچنان در سطح بالا رقابت کند، اما او هنوز هم گل های زیادی برای النصر عربستان به ثمر می رساند و همچنان اصرار دارد که برنامه ای برای بازنشستگی به این زودی ها ندارد.
گیلرمو اوچوا (مکزیک)
گیلرمو اوچوا سومین بازیکنی است که به مسی و رونالدو در ششمین جام جهانی پیوست. این دروازه بان افسانه ای که بیش از 150 بازی ملی برای مکزیک دارد، از زمان فینال لیگ ملت های کونکاکاف در مارس 2024 تنها یک بازی برای ال تری انجام داده است و انتظار نمی رفت در ترکیب خاویر آگوئره حضور داشته باشد.
اما پس از مصدومیت آشیل آنخل مالاگون دروازه بان اول تیم، در 40 سالگی اوچوا به تیم ملی مکزیک باز شد و در دوران مهاجرت مدتی در فوتبال باشگاهی در اسپانیا، ایتالیا، فرانسه، پرتغال و بلژیک بازی کرد و حالا در این جام به کار خود پایان خواهد داد.
مانوئل نویر (آلمان)
اما مانند اوچوا، مانوئل نویر در این فصل به طور غیرمنتظره ای به جام جهانی دعوت شد. یولیان ناگلزمن سرمربی تیم ملی آلمان به دلیل مصدومیت مارک آندره ترشتگن در دو سال اخیر تصمیم جسورانه ای گرفت تا نویر را که در آستانه بازنشستگی قرار دارد به تیم ملی دعوت کند. نویر بازیکن باتجربه ای بود که پس از میزبانی آلمان در یورو 2024 از فوتبال ملی خداحافظی کرد.
پس از یک فصل تاثیرگذار برای بایرن مونیخ، او در 40 سالگی تشویق شد تا در پنجمین جام جهانی خود بازی کند. ناگلزمن حتی اظهار داشت که نویر دروازه بان شماره یک او در آمریکای شمالی خواهد بود زیرا او نمی خواهد برای سومین بار در مرحله گروهی حذف شود.
لوکا مودریچ (کرواسی)
لوکا مودریچ دیگر بازیکن 40 ساله ای است که بعد از رونالدو دومین بازیکن مسن ترین بازیکن این جام جهانی است. این هافبک ماهر کرواسی را به اولین فینال تاریخ خود در سال 2018 رساند، جایی که آنها در نهایت مغلوب فرانسه شدند و او نقش مهمی در کسب مقام سوم کشورش در جام جهانی 2022 داشت. مودریچ تابستان گذشته پس از ترک رئال مادرید برای حفظ آمادگی جسمانی خود به میلان پیوست. او اکنون در پنجمین جام جهانی خود بازی خواهد کرد. مودریچ چهارمین بازیکنی است که به رکورد 200 بازی ملی رسیده است.
ادین ژکو (بوسنی و هرزگوین)
ادین ژکو، ستاره 40 ساله ای که فقط در جام جهانی حضور داشت، با توجه به مشکلات بوسنی و هرزگوین در راهیابی به تورنمنت های بزرگ، برای آخرین بار در جام جهانی 2026 الهام بخش هموطنان خود خواهد بود. بوسنی با شکست ایتالیا در پلی آف یوفا راهی جام جهانی شد. ژکو که در آستانه عبور از مرز 150 بازی ملی برای کشورش قرار دارد، در این مدت بیش از 70 گل به ثمر رسانده است.
او نشان داد که از زمان پیوستن به شالکه همچنان می تواند به طور مرتب دروازه حریفان را باز کند. مهاجم سابق منچسترسیتی و اینتر در طول دوران حرفه ای خود نتوانسته در تورنمنت هایی که شایسته آن بود بازی کند و جام جهانی 2026 می تواند بزرگترین مرحله دوران حرفه ای او برای خداحافظی از دنیای فوتبال باشد.
سون هیونگ مین (کره جنوبی)
احتمالاً بسیاری از تیمها در این جام جهانی با بهترین بازیکنان خود خداحافظی خواهند کرد و سون هیونگ مین میتواند در 33 سالگی یکی از این بازیکنان باشد. اگرچه این بازیکن هنوز زمان بازی بیشتری نسبت به سایرین در ترکیب خود دارد، اما خواستههای کاپیتانی و همچنین برآورده کردن انتظارات ملتی که وسواس زیادی به موفقیت تیم فوتبال خود دارد، در بهترین حالت سنگین است.
اسطوره تاتنهام که پیش از این به بازی های اروپایی پشت کرده بود تا به لس آنجلس اف سی در آمریکا بپیوندد، اکنون تمام تلاش خود را به رویای کره جنوبی در جام جهانی خواهد داد.
محمد صلاح (مصر)
محمد صلاح که تنها چند روز از سون بزرگتر است و شرایطی برابر با ستاره کره ای دارد، سال هاست که بار فوتبال مصر را به تنهایی به دوش می کشد. این بار او از حمایت عمر مارموش از منچسترسیتی برخوردار است، اما فراعنه با وجود افت فرم او برای لیورپول در 12 ماه گذشته، بار دیگر به صلاح به عنوان الهام بخش در آمریکای شمالی نگاه می کنند. بدون شک صلاح بیشتر تشنه این جام است زیرا رویای او در جام جهانی 2018 به دلیل مصدومیت نقش بر آب شد.
صلاح باید در این مسابقات چیزی ارائه دهد تا میراث ماندگارش را بیشتر تقویت کند. با توجه به جدایی صلاح از آنفیلد و انتقال او به عربستان، او به زودی به دوران حرفه ای خود پایان می دهد و حتی انتظار از او برای ادامه کارش در رده ملی در تابستان امسال نیز خیالی بیش نیست.
سادیو مانه (سنگال)
سادیو مانه نقش مهمی در موفقیت سنگال در دهه گذشته داشته است و با 34 سالگی این مهاجم در آستانه جام جهانی، این می تواند آخرین شانس او برای رهبری کشورش در این مسابقات باشد. وینگر سابق لیورپول و بایرن مونیخ این پنالتی را به گل تبدیل کرد تا کشورش اولین قهرمانی جام ملتهای آفریقا را در سال 2021 به دست آورد.
انتقال مانه به النصر عربستان باعث کاهش دید او در بین هواداران اروپایی شده است، اما او همیشه به کشورش متعهد بوده و همچنان کاپیتان آنهاست.
ریاض محرز (الجزایر)
ریاض محرز که سه قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا و لیگ برتر را از آفریقا به ارمغان آورد، یکی از با استعدادترین بازیکنان نسل خود است که از این قاره بیرون آمده است. او حتی در سن 35 سالگی همچنان با دریبل های خیره کننده و بازی زیبای خود هواداران و هم تیمی های خود را به وجد می آورد و همه بر این باورند که او شایسته خداحافظی قهرمانانه از عرصه بین المللی است.
یکی از نکات قابل توجه برای چنین بازیکن با استعدادی این است که او تنها یک بار در جام جهانی 2014 حاضر شد، بنابراین تابستان امسال شانس محرز برای درخشش در این جام و پایان دادن به دوران حرفه ای خود خواهد بود.
کوین دی بروین (بلژیک)
کوین دی بروین، هم تیمی سابق محرز در منچسترسیتی، پس از ترک ورزشگاه اتحاد، اولین فصل حضورش در ناپولی را با مصدومیت سپری کرد و این نگرانی وجود دارد که با نزدیک شدن به 35 سالگی، آمادگی جسمانی لازم را نداشته باشد. اما اگر مصدومیتی نداشته باشد، همچنان می تواند یکی از کامل ترین بازیسازان فوتبال جهان باشد. او معتقد است که می تواند برای آخرین بار الهام بخش تیم ملی بلژیک باشد.
شاگردان رودی گارسیا ممکن است در مرحله انتقال باشند، اما دی بروین همچنان یک بازیکن کلیدی است که می تواند با یک پاس نفس گیر از خط دفاعی عبور کند یا از راه دور گلی تماشایی به ثمر برساند. اگر او بتواند سلامت خود را حفظ کند، شیاطین سرخ می توانند به عنوان یک اسب تیره در جام جهانی ظاهر شوند.
ویرجیل ون دایک (هلند)
ویرجیل فن دایک با وجود سنش هنوز هم عالی بازی می کند. اگرچه او در جام جهانی 35 سال سن خواهد داشت، اما نقشی محوری در رقابت های جام جهانی خواهد داشت. این مدافع باتجربه توانست لیورپول را به یکی از مخوف ترین تیم های اروپا تبدیل کند.
با این حال، فصل گذشته برای فن دایک خوب نبود و در لیورپول این نگرانی وجود دارد که کاپیتان قرمزها سرعت خود را از دست داده باشد و هوشیاری دفاعی او در سطح قبلی نباشد. از این رو هواداران هلندی امیدوارند کاپیتان خود را در جام جهانی ببینند. این دوره دومین و آخرین جام جهانی او خواهد بود.
جیمز رودریگز (کلمبیا)
رودریگز ستاره جام جهانی 2014 در ماه جولای 35 ساله می شود اما برای هواداران کلمبیا حضور او در جام جهانی ضروری است. جیمز 12 سال پیش با یکی از نمادین ترین تورنمنت ها دنیا را مبهوت کرد و به رئال مادرید رفت، اما او همیشه برای حفظ آمادگی جسمانی خود در سال های بعد تلاش کرده است.
دوران حرفه ای جیمز با مصدومیت همراه بود و او اخیراً به باشگاه مینه سوتا یونایتد در آمریکا پیوست. او دوران حرفه ای خود را مدیون جام جهانی است تا آخرین فصل را در بزرگترین صحنه این جام رقم بزند.
نیمار
بهترین گلزن تاریخ سلسائو از زمان پارگی رباط صلیبی خود در اکتبر 2023 در بازی های ملی بازی نکرده است. کارلو آنچلوتی پس از پذیرش سرمربیگری تیم ملی برزیل، او را نادیده گرفت. به نظر می رسد هر امیدی که نیمار برای فینال جام جهانی داشت به پایان رسیده است.
با این حال، پس از چندین مصدومیت برای برخی از مهاجمان برزیلی، آنچلوتی در آخرین لحظه به نیمار امیدواری دوباره داد و مهاجم سانتوس را در ترکیب 26 نفره خود قرار داد که باعث جشن و هیاهوی زیادی شد. باید دید آنچلوتی چه نقشی را برای این بازیکن 34 ساله در این جام در نظر گرفته است. چرا که نیمار چند روز پس از دعوت به تیم ملی دوباره مصدوم شد و ابتدا باید آمادگی خود را به آنچلوتی ثابت کند. به نظر می رسد که او در این جام از وضعیت بدنی خوبی برخوردار باشد، خیالی است. در هر صورت این جام آخرین شانس او برای موفقیت تیم ملی برزیل است.
هری کین؟… (انگلیس)
هری کین ممکن است در اوج قدرت خود باشد. او در 32 سالگی، پس از به ثمر رساندن بیش از 60 گل برای بایرن مونیخ در فصل گذشته، یکی از مرگبارترین گلزنان اروپا باقی مانده و به تنهایی به عنوان بهترین گلزن تاریخ انگلیس ایستاده است.
بنابراین دنیایی وجود دارد که در آن کین تا جام جهانی 2030 با قدرت ادامه خواهد داد، اما او باید خود را به هواداران سه شیر ثابت کند. با میزبانی مشترک انگلیس در مسابقات قهرمانی اروپا در سال 2028، این مسابقات فرصتی عالی برای کین است تا حرفه بین المللی خود را به نمایش بگذارد.
حتی جام جهانی 2026 می تواند آخرین جام جهانی برای جردن پیکفورد، جان استونز و شاید مارکوس راشفورد باشد. در واقع جام جهانی 2026 فرصتی برای کناره گیری از بازی های ملی در حضور هواداران خواهد بود، پیشنهادی وسوسه انگیز.