بعد از طالقانی کمتر کسی با آن صدای سوزان و آموزه هایش از علی و معارفش صحبت کرد و کم کم کار به دست مبلغان و وعاظی افتاد که خودشان هیچ شناخت و شناخت واقعی از علی نداشتند و به حسب فطرتشان، علی را مبنای مبالغه عقلانی و محاسبات قدرت مدار سیاسی قرار دادند!