تجربه سه نقش متفاوت از قربانی تا سرباز پرتقالی/ صحنه برای من جایی برای دفاع از وطن است

واندا جعفری درباره نحوه پیوستن خود به بازیگران تئاتر «زرت آشوب» به خبرآنلاین گفت: زمانی که دانشجوی کارشناسی ارشد بازیگری بودم، سعی می کردم تئاترهایی را ببینم که در حال اجرا هستند؛ البته این کار جزو برنامه درسی و زندگی من بود.

در آن زمان اجرای عمومی «زرت آشوب» و «مکبث» به کارگردانی آقای ابراهیم پشتکوهی را دیده بودم و سبک کارشان را دوست داشتم و به عنوان بازیگر علاقه مند بودم که تجربه همکاری با آنها را داشته باشم.

این اتفاق برای من افتاد و از طریق یکی از دوستانم معرفی شدم و بعد از خواندن نمایشنامه و بعد از ملاقاتی که با آقای پشتکوهی داشتم وارد گروه شدم و این شروع همکاری من با گروه خوب و صمیمی و آقای پشتکوهی بود.

وی درباره نقش هایی که در این نمایش بازی می کند افزود: در این نمایش سه نقش بازی می کنم؛ یکی «کشم»، دیگری «مامانیک» و سومی سرباز نارنجی است.

وی درباره نقش «کشم» توضیح داد: شخصاً به نقش «کشم» علاقه زیادی دارم و آن را بسیار دوست دارم، هر بار که روی صحنه می آیم و این نقش را بازی می کنم، همه دخترانی را می بینم که مورد تجاوز قرار گرفته اند و نتوانسته اند در مورد آن صحبت کنند یا خودکشی کرده اند یا اتفاقی حتی بدتر از آن برایشان افتاده است. تنها کاری است که از طرف همه دخترانی که چنین تجربه تلخی را پشت سر گذاشته اند، روی صحنه بیایم و با آنها همدردی کنم و با ایفای این سهم از مصیبت و مصیبت این حوادث تلخی که بیگانگان متجاوز در هر برهه ای از تاریخ در کشور ما به آن حمله کرده اند و مرتکب شده اند، و هموطنان ایرانی با غیرت و افتخار به آنها پاسخ داده اند. سعی کردم این حس را روی صحنه نشان دهم.

جعفری درباره نقش دیگر خود که یک زن مسن است، گفت: نقش مامانیک نیز شخصیتی است که از من بسیار دور است و از نظر سنی و هیکلی در این نقش نقش زنی حدودا شصت هفتاد ساله را با گریم سنگین بازی می کنم و طراحی گریم این نقش را خانم شبنم روزبهانه در قالب طراحی مناسب این شخصیت انجام داده است. «مامانیک» خیلی سنگین است.

من باید بلافاصله نقش را عوض کنم و خوشبختانه بچه های پشت صحنه خیلی خوب همکاری می کنند. مخصوصا گروه آرایش که خیلی سریع موها را پاک می کنند و کلاه ها را جابجا می کنند. این آرایش روی صورت من تاثیر زیادی دارد و به شخصیت کمک می کند. همچنین صحبت ها و راهنمایی های آقای پشتکوهی در مورد نقش و تلاشی که برای نزدیک شدن من به شخصیت انجام دادند واقعا تاثیرگذار بوده است. «مامانیک» شخصیتی است که بسیاری از مخاطبان هنگام خروج از تئاتر درباره آن صحبت می کنند و بازی در آن چالش ارزشمندی برای من بوده است.

واندا جعفری در نقش یک سرباز پرتغالی در نمایش “ذرات آشوب”

وی ادامه داد: نقش سرباز نارنجی با اینکه نقش کمتری است، شور و شوق کودکانه ای را که در وجود هر انسانی روی صحنه برای من نهفته است، زنده می کند، البته دو نقشی که بازی کرده ام کاملاً متضاد هم هستند؛ یکی نقش قربانی و دیگری نقش اشغالگر که آمده است تا سرزمین ما را تصاحب کند.

وی افزود: ایران ما تمدنی چند هزار ساله دارد و مملو از رزمندگان و قهرمانان بی‌شماری برای دفاع از خاک و ناموس است، واقعاً هیچ‌کس نمی‌تواند به ایران ما چپ نگاه کند، چه برسد به اینکه به فکر اشغال آن باشد که امروز شاهد آن هستیم. لااقل از وطنم دفاع کن و اینگونه پیام مرا به همه برسان.

این بازیگر همچنین درباره نقش امدادگر در اپیزود فریاد خاموش در سریال سرو قرمز به تهیه کنندگی آرش زینال خیری و کارگردانی مهدی شامحمدی که در جنگ رمضان ساخته شد، گفت: این سومین همکاری من با آقای آرش زینال خیری بود؛ ایشان تهیه کننده سریال ما و سیستورگ نیز بودند. “جیغ خاموش”.

وندا جعفری در نمایی از اپیزود فریاد خاموش در سریال سرو سفید سرخ

وی ادامه داد: این کار در ایام جنگ و در ماه مبارک رمضان اتفاق افتاد و کلید خورد. شاید اگر این کار را نمی کردم، در خانه می ماندم، در کنار خانواده ام بودم و جرات بیرون رفتن از خانه را نداشتم، اما این شغل به من جرات داد که بیرون بروم و کاری را که واقعاً دوست دارم انجام دهم.»

جعفری درباره داستان این قسمت توضیح داد: در این سریال سمانه روشن، امدادی حضور داشت که به پسر ناشنوایی کمک کرد که نمی دانست پدر و مادرش زیر آوار مدفون هستند یا خیر. بیرون رفته بود و دیده بود که خانه شان بمباران شده و چیزی از خانه شان باقی نمانده است و دنبال پدر و مادرش می گشت. پدر و مادرش هم ناشنوا بودند. این پسر در شلوغی بیمارستان گیج شده بود. وقتی نقش امدادی را بازی می کردم، وقتی این پسر را می بیند، به یاد برادر ناشنوایش می افتد که در جنگ 12 روزه از دست داده بود و به او کمک می کند و بالاخره پدر و مادرش را پیدا می کند.

وی یادگیری زبان اشاره را یکی از چالش های این نقش دانست و گفت: قبلا اصلا با زبان اشاره آشنایی نداشتم. در شرایطی که مجبور بودیم خیلی سریع صحنه ها را فیلمبرداری کنیم، این زبان اشاره را در صحنه فیلمبرداری با کمک مربی نشانه یاد گرفتم و جلوی دوربین بازی کردم و قبل از فیلمبرداری سکانس ها مجبور شدیم یک دورخوانی با مربی و کارگردان انجام دهیم که تجربه جالب و شیرینی بود و باعث شد با کمک کارگردان محترم این نقش را به درستی انجام دهم و بازخورد رضایت تماشاگران برای من بود.

وی در پایان سخنان خود گفت: ای کاش مردم عزیز ایران همه همدل و متحد و یکپارچه با هم و با همه سلایق مختلف باشند و دشمنی بین ما نباشد تا دشمنان ایران ما حتی فکر حمله یا اختلاف به سرشان بیاید. از ما دلسوز و مهربان باشیم و برای پیشرفت کشور و آینده کشورمان با زیبایی و عشق گام برداریم و زندگی کنیم.»

نمایش «زرت آشوب» به نویسندگی و کارگردانی ابراهیم پشتکوهی و تهیه کنندگی «باشگاه تئاتر سوره» روایتی از ایستادگی در خلیج فارس است. این پروژه نمایشی که با حمایت معاونت امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، اداره کل هنرهای نمایشی وزارت فرهنگ و تئاتر و مجموعه تئاتر شهر به روی صحنه رفت، با برجسته کردن جایگاه خلیج فارس، عظمت روحیه ایرانی و صلابت آن در برابر استعمار را به تصویر می‌کشد.

این اثر به ما یادآوری می کند که خلیج فارس تنها یک نام نیست، بلکه مایه هویت، مقاومت و سربلندی تاریخی ایرانیان است. جایی که آزادی در امواجش معنا می یابد و تاریخ در کرانه هایش نفس می کشد.

این نمایش تا 22 خرداد ساعت 19:30 در تالار اصلی تئاتر شهر روی صحنه می رود و علاقه مندان می توانند بلیت آن را از سامانه «گیشه تئاتر» و «تیوال» تهیه کنند.