رولینز با انتشار بیش از 60 آلبوم از اواخر دهه 1940، از جمله همکاری با مایلز دیویس، تلونیوس مونک، جان کولترین و دیگران، یکی از آخرین ستاره های زنده نسل بی باپ بود که جاز را وارد قلمرو جدیدی کرد.

به گزارش گاردین، سانی رولینز در هارلم نیویورک بزرگ شد و از سن 7 سالگی شروع به نواختن ساکسیفون کرد. او در نوجوانی با استعدادهای محلی همکاری کرد و آهنگسازی را آغاز کرد. اعتیاد باعث شد در سال 1950 به دلیل سرقت مسلحانه به زندان برود اما در سال 1955 توانست اعتیاد خود را ترک کند.

بهبودی از اعتیاد جرقه خلاقیت شگفت انگیزی را برانگیخت و او اولین آلبوم خود را در سال 1953 منتشر کرد و تا پایان دهه 17 آلبوم دیگر از جمله شاهکارهایی مانند “Saxophone Colossus” (1956)، “We Out West” (1957) و “Freedom Suite” (1958) را ضبط کرد.

در سال 1959، رالینز سه سال از ضبط و اجرا وقفه کرد و با تمرین روزانه 15 ساعت در پل هوایی ویلیامزبورگ، که الهام بخش آلبوم بازگشت او به نام پل (1962) بود، هنر خود را ارتقا داد. در دهه 1980، او در آلبوم رولینگ استونز مشارکت داشت.

رولینز در سال 2004 جایزه یک عمر دستاورد گرمی را دریافت کرد و در سال 2014 پس از تشخیص فیبروز ریوی بازنشسته شد.

آخرین مطالب

همکاران

غول ساکسفون درگذشت

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ