این شعر منتشر نشده و ناشناخته منسوب به فدریکو گارسیا لورکا 93 سال پس از آن کشف شده است که شاعر و نمایشنامه نویس معروف اسپانیایی آن را در پشت یکی از دست نوشته های خود نوشته است.
لورکا این شعر هشت بیتی را در سال 1933 هنگام کار بر روی مجموعه دیوان تاماریت که ادای احترام شاعران عرب زادگاهش گرانادا بود، سروده است و توسط یک خواننده فلامنکو و عاشق آثار لورکا در پشت یکی از نسخه های این کتاب که از یک عتیقه فروش آلمانی خریده بود، پیدا شد.
این شعر توسط پپا مرلو، کارشناس لورکا تایید شده است و در کتاب آینده گنجانده خواهد شد.
شعر کوتاهی که سه سال قبل از ترور لورکا در اوایل جنگ داخلی اسپانیا سروده شد، دل مشغولی همیشگی شاعر را به گذر زمان آشکار می کند.
فدریکو گارسیا لورکا، که از آثارش می توان به «تصنیف های کولی»، «شاعر در نیویورک»، «عروسی خون»، «یرما» و «خانه برناردا آلبا» اشاره کرد، در اوت 1936 توسط یک جوخه مرگ دست راستی هدف گلوله قرار گرفت و شاید برجسته ترین قربانی جنگ داخلی سه ساله اسپانیا شد. جسد او هرگز پیدا نشد و گمان میرود در گوری کم عمق در دامنه کوهی در نزدیکی گرانادا دفن شده باشد.
شعر تازه کشف شده در کتابی به نویسندگی مشترک پودا و مرلو با نام «چیزهایی در آن سوی: آثار منتشرنشده فدریکو گارسیا لورکا» منتشر خواهد شد.