هفتاد و نهمین دوره جشنواره فیلم کن در حالی برگزار می شود که یکی از مهم ترین موضوعات مورد بحث کارشناسان و بینندگان حرفه ای، غیبت تقریباً کامل آثار مهم استودیوهای آمریکایی در این رویداد سینمایی در ریویرای فرانسه است.
در فهرست اعلام شده، خبری از حضور پدیده ای مانند فیلم «ماموریت غیرممکن» سال گذشته تام کروز نیست و ترکیب جشنواره به جای هالیوود، دوباره به سمت سلطه کارگردانان مطرح سینمای جهان می رود. کارگردانانی چون پدرو آلمودوار، کریستین مونگیو و اصغر فرهادی.
در غیاب استودیوهای اصلی، سینمای آمریکا امسال با فیلمهای مستقل خارج از سیستم استودیویی در کن حضور دارد: مردی که دوستش دارم در بخش رقابتی از ایرا ساکس، جنسیت نوجوانان و مرگ در کمپ میاسما ساخته جین شوئنبرون (که به عنوان یکی از داغترین فیلمسازان مستقل جدید آمریکا شناخته میشود و احتمالاً پرتقاضاترین فیلم جشنواره در بخش فیلمهای سینمای جوردن است). «الماس» اندی گارسیا خارج از رقابت، «اتوبوس یک طرفه پروانه ای» جان تراولتا (بر اساس رمان خودش و بیانگر عشقش به هوانوردی) در بخش «نخستین کن» و همچنین نمایش ویژه فیلم های «جان لنون: آخرین مصاحبه» استیون سودربرگ و «آهاونارد» است.
انتظار می رود فیلم «ببر کاغذی» جیمز گری نیز به فهرست نهایی راه یابد. تاکنون هیچ کارگردان بریتانیایی برای جشنواره کن معرفی نشده است، اگرچه پاول پاولیکوفسکی، کارگردان لهستانی، در رقابت با فیلم پدری توماس مان را می توان به طنز بریتانیایی دانست.
تیری فرمو، رئیس جشنواره در گفت و گو با ددلاین پس از اعلام فهرست اصلی، عدم حضور استودیوهای بزرگ را بازتابی از وضعیت کنونی هالیوود دانست و گفت: علیرغم غیبت فیلم های استودیویی، مدیران این استودیوها به صورت گسترده در جشنواره حضور خواهند داشت، زیرا کن همچنان “نقطه ملاقات بزرگ سینمای جهان” است.
وی به چالش های پنج سال اخیر لس آنجلس از جمله اپیدمی کرونا، اعتصاب نویسندگان و بازیگران و آتش سوزی های اخیر اشاره کرد و افزود: وقتی اوضاع آرام نباشد، آمدن به کن سخت می شود و نشان دادن چراغ سبز برای فیلم های بزرگ سخت می شود.
فرمو با ابراز دلتنگی برای «عصر طلایی که استودیوها به صورت ماهانه فیلمهای مولف تولید میکردند»، با اشاره به موفقیت فیلم «آنورا» ساخته شان بیکر (برنده نخل طلای ۲۰۲۴ و اسکار سال بعد) تاکید کرد که کن همچنان به سینمای آمریکا مرتبط است.
او از استودیوها خواست تا اهمیت شروع سفر اسکار را از کن درک کنند: “شما می توانید اولین نمایش جهانی خود را در ماه مه در کن داشته باشید و تقریباً یک سال بعد در ماه مارس در هالیوود همچنان زنده باشید.”
موفقیت نامزدهای جشنواره کن در اسکار ادامه یافته است و برنده جایزه بزرگ هیئت داوران سال گذشته “ارزش عاطفی” برنده اسکار بهترین فیلم بین المللی در مارس 2026 شد. فرمو در پاسخ به پیش بینی در مورد شانس فیلم های امسال اسکار گفت: “چه کسی می توانست سرنوشت “آنورا” را حدس بزند، اما تصورش این بود که چنین مسابقه ای غیرممکن بود. سرنوشت.”
در بخش مسابقه دو موضوع اصلی دیده میشود: اول برتری محسوس کارگردانان مرد بر زنان (البته فهرست نهایی هنوز کامل نشده است) و دوم پرداختن غیرمستقیم به مسائل ژئوپلیتیک و تاریخ پرماجرا فرانسه در دوران جنگ. «مینوتائور» ساخته آندری زویاگینتسف، کارگردان روسی منتقد پوتین که اکنون در تبعید در فرانسه زندگی می کند، همه نگاه ها را معطوف جنگ روسیه و اوکراین کرده است. در خاورمیانه، با وجود آتش بس شکننده بین ایران و آمریکا، هیچ فیلمی مستقیماً به غزه، اسرائیل یا لبنان نمی پردازد، اما اصغر فرهادی کارگردان ایرانی با داستان های موازی (با بازی ایزابل هوپر و کاترین دونو) در رقابت است. فیلمی که در فرانسه می گذرد و از آثار کیشلوفسکی الهام گرفته شده است.
تاریخ جنگ فرانسه موضوعی تکراری در این رقابت است: فیلم مولن لازلو نمش در فرانسه اشغالی و لارس ایدینگر در نقش کلاوس باربی، فیلم نجات ما اثر امانوئل مار در ویشی فرانسه، ترسو لوکاس دونت در مورد رنج یک سرباز بلژیکی در سنگرهای جنگ جهانی اول (و توسط اولین سنگر جنگ جهانی اول توسط دِدِک گاول) بیوگرافی گران قیمت شارل دوگل).
فرمو در دفاع از این رویکرد گفت: شیوه ارتباط سینمای امروز با دنیای ما از طریق فیلم هایی است که به یک دوره خاص می پردازند… سوال فیلم این است که من در آن زمان چه می توانستم بکنم؟ رفتن به نبردهای گذشته، نبردهای امروز را زیر سؤال می برد».
مضمون آسایش بورژوایی و خشونت زیرپوستی نیز در آبدره کریستین مونگیو دوباره ظاهر می شود. در جای دیگر، “جهنم خصوصی او” نیکلاس ویندینگ رفن (خارج از رقابت) وعده می دهد که شوکه کننده همیشگی او باشد و آیریس کنوبلوخ، رئیس کن، در اعلام نتایج به “زمان های نامطمئن” جهانی اشاره کرد.
فرمو در پایان سخنان خود تاکید کرد: هنرمندان هیچ وقت از دنیا دور نیستند… سینما آنجاست و همه با هم با تماشای فیلم در پرده بزرگ می فهمیم ما کی هستیم و دیگران کی هستند. و این هنوز رسالت سینماست.»
فهرست فیلم های رقابت اصلی (نامزدهای نخل طلا) به شرح زیر است:
“قصه های موازی” – اصغر فرهادی، “کریسمس تلخ” – پدرو آلمودوار، “مینیاتور” – آندری زویاگینتسف، “مهابوب” – رودریگو سوروگین، “مردی که دوستش دارم” – ایرا ساکس، “سرزمین پدری” – پاول پاولیکوفسکی، “مولن” – لازلو میاردیوش، “نلایت میاردیوش” کریستین مونگیو، “رستگاری ما” – امانوئل مار، “هیولا مهربان” – ماری کروتزر، “نگی نوت” – کوجی فوکادا، “امید” – نا هونگ جین، “گوسفند در جعبه” – هیروکازو کوریدا، “روزی دیگر” – ژان هری، “هارلیاسو، آرتورچی، ناشناس” “ماجراجویی رویایی” – والسکا گریسباخ، “بزدل” – لوکاس دونات، “توپ سیاه” – خاویر آمبروزی و خاویر کالو، “زندگی یک زن” – شارلین بورژوا تاک
بخش نمایش های ویژه:
«تمرینات برای یک انقلاب»، پگاه اشنگرانی، «جان لنون: آخرین مصاحبه»، استیون سودربرگ، «آدون»، ران