علی قمصری درباره شرایطش در نیروگاه دماوند نوشت:
همانطور که در شب یلدای 1401 برای بازی برای زندانیان به زندان اوین رفتم، حالم خوب بود. از همه کارها و ممنوع الخروجی هایم راضی بودم چون نتیجه اعتقاداتم بود.
دیروز با یک سبد میوه، یک کیسه ابزار، یک ساز، فرش و یک گیگ VPN که از پونک خریدم، آمدم نیروگاه که برای اینستاگرام کافی نبود.
یک هفته پیش یکی از عزیزترین افراد زندگیم که توانایی راه رفتن محدودی داشت به من گفت اگر برق قطع شود چگونه از طبقه چهارم از پله ها پایین بروم؟
به او گفتم می روم نیروگاه. نه فقط برای تو برای ایران سپس سرم را به سمت نیمروی روی میز چرخاندم تا اشک های او را نبینم.
به شما عزیزان می گویم: رسانه های جهان و هنرمندان ایران و جهان در این دو روز کاری کردند که من این روزها حتی یک بار هم نبود اینستاگرام را حس نکردم. من برای همیشه از همه شما سپاسگزارم.
در مورد این جمله آخر به من اعتماد کنید:
خدای دماوند با توست…
به امید صلح و رفاه برای ایران و جهان