آنچه در این جنگ بیش از هر چیز خودنمایی می کند، ناتوانی طرفین در تبدیل برتری نسبی خود به یک دستاورد قطعی است. این وضعیت معمولاً منجر به طولانی شدن بحران و فرسایش آن می شود. در چنین شرایطی هنر سیاست خارجی این است که بتواند فرصتی برای مذاکره و کاهش تنش ناشی از فشارها و تهدیدها ایجاد کند. اگر این فرصت به درستی مدیریت نشود، جنگ می تواند به یک وضعیت مزمن تبدیل شود که نه تنها منطقه، بلکه کل نظام بین المللی را تحت تاثیر قرار می دهد. بر این اساس، چشم انداز کوتاه مدت را باید تداوم وضعیت موجود در کنار نوسان بین تشدید و کنترل بحران دانست.
تمدن ایران را نمیتوانید از بین ببرید
2026-04-07