به گزارش خبرگرافی، این آهنگساز و نوازنده تار که در پی حضور خود در نیروگاه دماوند ویدئویی منتشر کرده است، در بخشی از سخنان خود می گوید: من در نیروگاه دماوند هستم، اما نمی توانم بگویم جای شما خالی است؛ زیرا اینجا تهدید حمله نظامی شده است که امیدوارم این اتفاق نیفتد.
دوست دارم صدای تار بتواند این بار برای صلح نقشی داشته باشد تا چراغ خانه ها خاموش نشود.
وقتی صحبت از جنگ زیرساختی به میان میآید، تمام دنیا درگیر این جنگ هستند و همه ما باید برای بازدارندگی، برای حمله به زیرساختها، به ویژه برق و نفت، در کنار هم باشیم. من هیچ وابستگی سیاسی ندارم. من در مسائل نظامی اشراف ندارم. به همین دلیل در مراحل قبل نمی دانستم باید چه کار کنم و به همین دلیل ساکت بودم.
امروز خطر تخریب زیرساخت ها وجود دارد در حالی که بازسازی آنها بیش از 30 سال طول می کشد و نباید فکر کنیم که چنین اتفاقی عواقب کوچکی دارد و بعداً آن را می سازیم. نه، این اتفاق نمی افتد.
ما باید با هم باشیم امروز مسئله ایران، من و تو و خانواده ات و مسئله بچه ها و بیمارستان ها. بدون برق، بدون آب.
امیدوارم زخمهای من روی سیم بتواند با رساندن صدای موسیقی به دنیا، کمی بازدارنده در این زمینه ایجاد کند.»