در جنگ اخیر خانه علی دولو نوازنده عود و دف در شهرری آسیب دید. این هنرمند در گفت وگو با ایسنا، درباره این اتفاق توضیح می دهد: در کنار خانه ما یک فرهنگسرا بود و بین خانه و فرهنگسرا پلی بود. پل را نماد بافت قدیمی می دانستند و شهرداری به تازگی آن را ساخته است. این پل در ورودی شهرری قرار داشت و داخل آن مغازه هایی بود که البته فعال نبودند. وقتی این پل هدف قرار گرفت، فرهنگسرای هم در همان لحظه آسیب دید. فاصله این منطقه با خانه ما زیاد نبود و همین امر باعث شد خانه ما آسیب ببیند. شیشه ها شکسته، لوله های گاز ترکیده و سیستم برق از کار افتاده است. در همان زمان چند نفری که در حال عبور بودند شهید شدند، اما در خود محله مسکونی مورد شهادت نداشتیم.
او که یکی از مهم ترین آرشیوهای موسیقی ایران را در خانه خود نگهداری می کند، درباره وضعیت آن می گوید: آرشیو موسیقی ایران کاملاً در اختیار ماست و در همان خانه نگهداری می شود. به همین دلیل لازم به تاکید است که این آرشیو کاملا سالم بوده و به هیچ وجه آسیب ندیده است. حتی می توانم بگویم که حتی کوچکترین کثیفی روی آن ننشسته است.
دولو درباره جزئیات این آرشیو توضیح می دهد: این مجموعه شامل حدود 115 تا 116 سال سابقه صوتی موسیقی ایران است. در این آرشیو از هر خواننده ضبط شده یک نمونه وجود دارد. برنامه های قدیمی رادیو به ویژه آنهایی که جنبه موسیقی و آموزش موسیقی داشتند به طور کامل در این مجموعه گردآوری شده است. همچنین نوارهای مذهبی قدیمی، نوحه های اجرا شده با آلات موسیقی ایرانی، برنامه گل ها و شب های شعر همگی بخشی از این آرشیو است. به طور کلی هر آنچه در رادیو به موسیقی مربوط می شود در این مجموعه موجود است.
وی درباره تمهیداتی که در صورت آسیب احتمالی به این آرشیو انجام شده است، می گوید: حدود 15 تا 16 سال پیش همه این آثار را دیجیتالی کردیم. از نوارهای حلقه به حلقه و صفحات سنگی گرفته تا نوار کاست و حتی نوارهای ویدئویی. این آثار اکنون بر روی چندین هارد دیسک ذخیره می شوند. با وجود هزینه های بالای نگهداری، در چند نقطه مختلف از آنها بک آپ گرفته ایم تا اگر خدای نکرده اتفاقی بیفتد، این گنج از بین نرود. خوشبختانه در این حادثه آسیبی به آرشیو وارد نشد، اما حتی اگر اتفاقی افتاده باشد، نسخه های دیگری از آن را در اختیار داریم.
این نوازنده در پاسخ به اینکه چرا مسئولیت نگهداری آرشیو به نهادهای رسمی واگذار نشده است، می گوید: اگر بخواهم صادقانه بگویم اگر خودمان نگهداری نمی کردیم به دلیل بی توجهی نهادها این آرشیو از بین می رفت. مدیریت های کوتاه مدت و نداشتن تخصص و علاقه باعث شده تا این گونه گنجینه ها کمتر مورد توجه قرار گیرند.
دولو همچنین به ارزش منحصر به فرد برخی از آثار این مجموعه اشاره می کند و می گوید: بسیاری از هنرمندان قدیمی به دلیل نداشتن نسخه ای از آن برای دریافت آثار خود به ما مراجعه می کنند. از چند خواننده سرشناس مثل معین حدود 60 دقیقه کار داریم که حتی ندارند. همچنین آثاری از سیاوش قمیشی، ابی و فرزین در این آرشیو وجود دارد که برخی از آنها هرگز منتشر نشده و یا حتی خود هنرمند یک بار آنها را اجرا کرده و دیگر نشنیده است. حتی نمونه هایی وجود دارد که سیاوش قمیشی آهنگ های خارجی را فقط با گیتار اجرا کرده و هیچ جا پخش نشده است.
وی در ادامه درباره واگذاری این آرشیو به نهادهای رسمی می گوید: واقعیت این است که ترجیح می دهم این مجموعه را به نهادهایی مانند ارشاد یا صداوسیما تحویل ندهم، زیرا بیم آن است که در مراحل اداری و نگهداری، این آثار از بین برود یا به درستی نگهداری نشود.
دولو درباره محل آرشیو نیز توضیح می دهد: این مجموعه همچنان در همان خانه شهرری نگهداری می شود و به مکان دیگری منتقل نشده است. خانه در حال حاضر تعمیر شده و همه چیز به حالت عادی بازگشته است. دوست دارم این آرشیو در محله تاریخی شهرری بماند. چرا که شهرری خاستگاه هنرمندانی چون فرهنگ شریف و یکی از خاستگاه های مهم موسیقی تهران است. اکنون مهمترین چیز این است که آرشیو کاملاً ایمن است و جای نگرانی نیست. هرکسی که به این آثار نیاز دارد می تواند بیاید و ما آنها را تهیه می کنیم.