پناه به خنده در روزهای جنگ؛ کدام فیلم‌های کمدی‌ فاخر جهان را ببینیم؟

سینمای طنز ایران که پر از ابتذال است را فراموش کنید. کمدی (در کنار درام) قدیمی ترین شکل نمایشی تاریخ است و قدمتی به اندازه آفرینش هنر نمایش دارد. آنقدر مهم بود که فیلسوف بزرگی چون ارسطو درباره آن صحبت کرد و رساله نوشت و سعی کرد در قالب مفاهیم فلسفی آن را نظریه پردازی کند. از طرفی تاریخ سینما پر از فیلم های بزرگ در ژانر کمدی است که تماشای هر کدام از آنها لذتی همیشگی دارد.

در شرایط امروز ایران که جنگ ناخواسته ای بر کشورمان تحمیل شده است و از سوی دیگر تعطیلات طولانی عید این فرصت را به خوانندگان این مقاله داده است تا اوقات فراغت خود را با تماشای فیلم پر کنند، تماشای کمدی های بزرگ سینمای جهان می تواند فرصت خوبی باشد تا حتی برای لحظه ای استرس های جنگ را فراموش کنند.

در این مطلب سعی کرده ایم هفت فیلم کمدی سینمای جهان که هر کدام در نوع خود آثاری درخشان هستند را به شما خوانندگان عزیز سایت رویداد۲۴ معرفی کنیم. شاید تماشای این فیلم‌ها نتواند واقعیت تلخ بیرون را تغییر دهد، اما می‌تواند نگاه ما را به آن قابل تحمل‌تر کند و به ما یادآوری کند که در دل سخت‌ترین روزها هنوز جای خنده، تأمل و امید وجود دارد.

سوپ اردک

کارگردان: لئو مک کری

سال انتشار: 1933

در مورد برادران مارکس چه می توان گفت جز اینکه آنها احتمالا آنارشیست ترین، حرفه ای ترین شاعر و احتمالاً درخشان ترین گروه کمدی تاریخ سینما هستند. سه برادر به نام‌های گروچو، چیکو و هارپو که کار خود را از تئاترهای واریته شروع کردند و سپس به هالیوود آمدند تا تعدادی از بهترین کمدی‌های تاریخ سینما را بسازند. سوپ اردک یکی از بهترین آثار برادران مارکس و یک طنز گزنده سیاسی است که هر سکانس آن خنده دار و دوست داشتنی است. برادران مارکس با شوخی‌های استثنایی بصری و بی‌کلامی که انجام می‌دهند، خود را از دیگران متمایز می‌کنند. برای تماشای فیلم های این سه برادر دوست داشتنی دنبال دلیل و منطق نباشید. فقط فیلم های آنها را تماشا کنید و لذت ببرید.

عصر جدید دوران مدرن

کارگردان: چارلی چاپلین

سال انتشار: 1936

نام هیچکس به اندازه چارلی چاپلین با ژانر کمدی مرتبط نیست. گفتن اینکه چاپلین کمدین است مانند این است که بگوییم نقاشی سیب سزان درباره یک میوه است. همه چیز در مورد چاپلین بسیار قطعی است. عصر جدید در کنار چراغ های شهر بهترین فیلم های چاپلین هستند. فیلمی که نه فقط یک اثر خنده دار، بلکه نقدی گزنده بر مدرنیته و صنعتی شدن جوامع است که باعث از خود بیگانگی بشر شده است. سکانس معروفی که در آن قهرمان فیلم پیچ های قطعات صنعتی را محکم می کند و به چرخ دنده های آن دستگاه کشیده می شود، یکی از معروف ترین سکانس های تاریخ سینماست. چارلی آنقدر به این انتقادات تند ادامه داد که به دلیل فشارهای سیاسی و رسانه ای مجبور شد برای مدتی آمریکا را ترک کند و دامنه فیلمسازی خود را در جای دیگری گسترش دهد.

بزرگ کردن عزیزم

کارگردان: هوارد هاکس

سال ساخت: 1938

منتقدان هنوز موافق نیستند که هوارد هاکس کمدی اسکروبال (سبکی از کمدی با دیالوگ های تند و مسلسل مانند و خط داستانی هیجان انگیزی که مخاطب را به وجد می آورد) اختراع کرده است یا خیر. اگر هاکس این زیرژانر مسحورکننده را اختراع نمی کرد، دو تا از بهترین فیلم هایش را کارگردانی کرد، منشی جهانی او و بزرگ کردن بچه. Raising Baby داستان یک دانشمند دایناسور ساده و کمی توخالی است که عاشق وارثی جذاب و دوست داشتنی می شود. ریتم تند داستان، دیالوگ های مسلسل وار و فوق العاده خنده دار در کنار بازی های درخشان کری گرانت و کاترین هپبورن باعث شده تا Raising Baby به یکی از بهترین کمدی های تاریخ سینما تبدیل شود.

برخی آن را داغ دوست دارند

کارگردان: بیلی وایلدر

سال انتشار: 1959

اگر بیلی وایلدر بهترین کارگردان تاریخ سینما نیست، یکی از دو سه نفر اول است. کارگردان فوق العاده باهوش و خوش سفری که از دست نازی ها (به دلیل یهودی بودن) فرار کرد و به آمریکا آمد تا شاهکارهای حماسی را به مخاطبان سینما برساند. Some Like It Hot بهترین کمدی وایلدر و یکی از بهترین کمدی های تاریخ سینما است که داستان دو نوازنده بد شانس را روایت می کند که به طور تصادفی شاهد کشتار روز ولنتاین هستند و مجبور می شوند برای فرار از دست گانگسترها لباس زنانه بپوشند. وقتی یک میلیونر سرگرم‌کننده فکر می‌کند که این دو زن هستند، اوضاع پیچیده می‌شود و آنها جدی هستند

او عاشق یکی از آنها می شود. خود وایلدر ساخت این فیلم را اینگونه توصیف کرد: می دانستم که در هواپیما یک معلم و یک دیوانه وجود دارد! حاصل این جنون یکی از بهترین فیلم های تاریخ سینما با پایانی تکان دهنده و فوق العاده خنده دار است که در برخی سکانس ها تماشاگر را با صدای بلند می خنداند.

آنی هال

کارگردان: وودی آلن

سال انتشار: 1977

وودی آلن یک روشنفکر است، حتی اگر خودش این روشنفکری را به سخره بگیرد: «مردم فکر می کنند من روشنفکرم چون عینک می زنم». او برخی از پیچیده ترین فیلم های کمدی تاریخ سینما را ساخت که آنی هال در راس آن قرار داشت. داستان عشق معصومانه و روشنفکرانه الوی سینگر به دختری مدرن و پرشور به نام آنی هال که در نهایت در دستان وودی آلن شکست می خورد، تبدیل به فیلمی فلسفی با روایتی درخشان شد که مخاطب را وادار می کند عمیقاً درون خود را بکاود تا ببیند چرا در زندگی شکست خورده است. ممکن است فکر کنید خط داستانی فیلم خیلی پیچیده است، شاید حق با شما باشد، اما در عوض خنده دار است و این چیزی است که این روزها به آن نیاز داریم.

روز گراند هاگ

کارگردان: هارولد رامیس

سال انتشار: 1993

آیا تا به حال فکر کرده اید که هر روز که از خواب بیدار می شوید، یک روز تکرار می شود و این اتفاق برای چندین روز متوالی بدون تغییر ساعت رخ می دهد. واکنش شما چه خواهد بود؟ دیوونه نمیشی؟ این دقیقاً همان اتفاقی است که برای فیل کانرز هواشناس خوش شانس، که به پنسیلوانیا سفر کرد تا در روز فرت در 2 فوریه گزارش دهد، اتفاق افتاد. The Day of the Ferret یکی از بهترین کمدی های دهه نود است که بر اساس خط داستانی متفاوت، موقعیت های کمدی بدیع و تازه و بازی درخشان بیل موری افسانه ای به فیلمی کالت تبدیل شده است که طرفداران خاص خود را دارد و تماشای هر لحظه لذت بخش است.

خماری

کارگردان: تاد فیلیپس

سال انتشار: 2007

The Hangover جدیدترین فیلم این فهرست است و احتمالاً یکی از بهترین کمدی های هزاره جدید است. داستان دوستانی که در یک شب آنقدر مشروب می نوشند که دست به کارهای عجیب و غریب می زنند شاید روی کاغذ چیز جدیدی به نظر نرسد اما در دستان توانا تاد فیلیپس به یک کمدی بی نقص تبدیل شده است. نوع روایت فیلم که با دقت و حوصله تکه های پازل شب حادثه را کنار هم می چیند، در کنار بازی گروهی مجرب و هماهنگ از بازیگران، خماری فیلمی را رقم زد که حین تماشای آن دیوانه وار لذت می برید. بازی زک گالفیاناکیس استثنایی و فوق العاده هوشمندانه است که باعث شد کیفیت خماری بسیار بالاتر از کمدی های هزاره جدید باشد.