سیاست خارجی حوزه انتخاب بین «گزینههای مطلوب» نیست، بلکه انتخاب بین «گزینههای ممکن» است. در شرایط کنونی بهترین گزینه برای ایران نه تشدید بی بند و بار تنش است و نه عقب نشینی یکجانبه. بلکه اتخاذ رویکردی است که در آن بازدارندگی حفظ شود، اما در عین حال، مجاری دیپلماتیک باز بماند. به بیان واضحتر، ایران باید بتواند این پیام را منتقل کند که ادامه فشار و درگیری منجر به افزایش هزینهها برای همه طرفها میشود، اما در عین حال آماده است تا در چارچوبی منصفانه و متعادل به سمت کاهش تنش حرکت کند.