شکیب شجره – بازیگر سینما و تئاتر – یادداشتی گذاشت و نوشت:
«جنگ… یک کلمه 3 حرفی که می تواند داستان هزاران کلمه و زندگی های بی شمار را بیان کند، نابود کند، نابود کند، نابود کند و نابود کند.
این 3 کلمه توهین آمیز و متعفن، زندگی بسیاری از کودکانی را که با مداد رنگی برنامه ریزی کرده و زندگی آینده خود را ترسیم کرده بودند، نابود کرد و به جای زندگی آن کودکان، من را با اشک و غم رها کردند…
هر قسمت از قلب و روح من در عذاب و درد است.
چرا چون پارچه من یعنی وطنم… هویتم یعنی وطنم… یعنی ایران… یعنی بچه های میناب یعنی خونه های تهران یعنی مغازه های اصفهان یعنی خونگرم و مهمان نوازی جنوبی ها یعنی همه شهرهای ایران.
ریشه من در وطنم است.
هویت من شخصیت من در ایران و وطنم است. من از این جنگ درد می کشم زیرا وطنم در غم و درد است.
بدون ایران، بدون وطن من هیچ هستم.
جانم (شکیب شجره) فدای ایران.