گرده افشان ها هر بار که روی گلی فرود می آیند در یک ماموریت هستند و هدف آنها یافتن شهد شیرین برای خوردن و یافتن دانه های گرده مغذی است. اما مشکل اینجاست که چگونه حشرات می دانند گرده را از کجا پیدا کنند؟
به گزارش خبرآنلاین، از نظر تئوری، یک گل می تواند تکه هایی از گرد و غبار معطر را آزاد کند و به گرده افشان ها علامت دهد که فورا به کجا بروند. اما واقعیت کاملا متفاوت است. زیست شناسانی که تکامل رنگ گل را مطالعه می کنند می گویند که پخش یک سیگنال صادقانه به نفع گیاه نیست.
برای گیاهان، گرده وسیله ای برای تولید مثل است. با ایجاد این پودر، گامت ها یا سلول های زایشی را به گل دیگری منتقل می کنند تا بذری ایجاد شود. آنها اغلب برای این کار به گرده افشان نیاز دارند، اما برای تولید گرده نیز به انرژی و مواد مغذی نیاز دارند. بنابراین اگر حشرات تمام گرده ها را بخورند یا گرده افشان ها زود به آن برسند، تمام انرژی که گیاه سرمایه گذاری کرده است هدر می رود.
بنابراین، بیشتر گیاهان گرده را پنهان می کنند و ماموریت حشره را دشوارتر می کنند. با این حال، گیاه نمی تواند سیگنال های اشتباه زیادی ارسال کند زیرا حشرات متوجه این فریب می شوند و دیگر سراغ آن گیاه نمی روند. بنابراین به جای ارتباط مستقیم، اغلب از سیگنال های ظریف برای انتقال اطلاعات استفاده می کنند تا حشرات بتوانند تصمیم بگیرند کدام گل را هدف قرار دهند.
نشانه های بصری، شکل اصلی ارتباط گیاه و گرده افشان
گل ها رنگارنگ هستند و حشرات به اشیاء رنگارنگ علاقه ذاتی دارند. برخی از گل ها به اصطلاح راهنماهای شهد دارند. این راهنماها الگوهایی هستند که فقط در طیف فرابنفش دیده می شوند و مسیری را به سمت شهد یا گرده روشن می کنند که حشره می تواند آن را دنبال کند. مطالعات مختلف نشان داده اند که راهنماهای شهد و همچنین رنگ خود گل ها می توانند با کاهش ذخایر گرده و شهد تغییر رنگ دهند. به عنوان مثال، گیاهی که از زرد به قرمز تغییر رنگ می دهد، به نوعی از این سیگنال استفاده می کند.
بو میزان گرده را نشان می دهد!
گل ها انواع مختلفی از ترکیبات شیمیایی را در هوا آزاد می کنند و حشرات می توانند این نشانه های بویایی را دریافت کنند. برخی از گیاهان می توانند مقدار ترکیباتی را که آزاد می کنند به عنوان یک سیگنال اضافی تنظیم کنند. به عنوان مثال، گل های زغال اخته برای انتشار ترکیبات کمتری پس از گرده افشانی تکامل یافته اند.
حتی گلها میدان الکتریکی دارند!
گرده افشان ها می توانند سیگنال های ظریف دیگر را نیز تشخیص دهند. یک مثال جالب برای آن میدان الکتریکی است. گل ها میدان الکتریکی ضعیفی دارند و این میدان تحت تأثیر شکل گل قرار می گیرد که حتی پس از بازدید حشره از آن می تواند مختل شود. تحقیقات نشان داده است که زنبورها و برخی حشرات دیگر می توانند این اختلال را با استفاده از موهای خود به صورت تخصصی تشخیص دهند.
اما در نهایت، نحوه تصمیم گیری حشرات برای گرده افشانی بین گونه ها بسیار متفاوت است. گل ها همچنین می توانند روابط بسیار تخصصی با گرده افشان های خاص ایجاد کنند، بنابراین بر نحوه انتخاب حشرات تأثیر می گذارند. برخی از گل ها، مانند قاصدک، گرده خود را در معرض دید قرار می دهند و تعداد زیادی گرده افشان را به خود جذب می کنند.
اما گل های گوجه فرنگی که مخصوصاً برای گرده افشانی به زنبورها متکی هستند، گرده های خود را در ساختارهای خاصی پنهان می کنند تا این حشره خاص را جذب کنند. علاوه بر این، حشرات مختلف جذب رنگ های خاصی می شوند. به عنوان مثال، مگس ها تمایل به رنگ زرد دارند، در حالی که زنبورها رنگ آبی را ترجیح می دهند.