به گزارش فوری، زمان زیادی از این موسیقی خاص که فیلم های سینمایی را در ذهن ما تداعی کرده نگذشته است. اما اینکه با رشد تولید و اجراهای فیلم، دیگر آهنگ های خاطره انگیز و ماندگاری نمی شنویم واقعیتی تلخ است. به حاشیه راندن موسیقی برای صرفه جویی در هزینه
به همین منظور با دو تن از فعالان عرصه موسیقی گفت و گو کردیم تا مشکلات این حوزه را در اختیار مخاطبان قرار دهیم.
این فعال موسیقی درباره آهنگسازی در سینما گفت: اگر تهیه کننده بخواهد برای یک پروژه سینمایی هزینه کند و بخواهد اثر برجسته ای تولید کند سراغ خواننده و آهنگساز بهتری می رود. دستمزد را هم برای خواننده خرج می کند و اساسا تهیه کننده موسیقی هم روی صدای خواننده سرمایه گذاری می کند.
یک سری افراد برای پروژه های سینمایی ثابت هستند
امیر الجغاتی در گفتگو با خبرفری مهمترین مشکلات ساخت موسیقی در عرصه تئاتر و سینما را زیاد بیان کرد و افزود: یک سری افراد برای پروژه های سینمایی فیکس شده اند. با توجه به سابقه کاری و سابقه کاری آنها اولویت با ایشان می باشد. در زمینه موسیقی تئاتر معمولا از اجراهای زنده یا آهنگ های ضبط شده استفاده می شود و قسمت دوم ممکن است به دلیل نگاه و بودجه کارگردان باشد.
وی افزود: خیلی اتفاق افتاده که در تئاتر و سینما حقوق پرداخت نمی شود یا کار انجام شده یا به نام دیگری گرفته شده است. چه خوانندگی و چه آهنگسازی. در سینما معمولا سراغ آهنگسازی می روند که تجربه بیشتری دارد. و حقوق برای هر دقیقه تعریف شده است. مثلا در یک فیلم کوتاه بین 7 تا 15 میلیون تومان است. آهنگساز معروف مبلغی بسیار بالاتر و حتی میلیاردی دریافت می کند.
به گفته لقتی، در قراردادها معمولا دستمزد خواننده 30 درصد کار و 70 درصد تهیه کننده است. در این میان معمولاً نوازنده گیتار درام و بیس بیشترین درآمد را دارد.
این فعال موسیقی تاکید می کند که در آهنگسازی باید رپرتوار نوشته شود و در اختیار نوازنده قرار گیرد اما اخیرا با برنامه کیوبیس ساخته می شود که نوازندگان دنیا از آن استفاده می کنند. برخی به درستی استفاده می شوند اما گاهی سازها با سینت سایزر نواخته می شود و به مخاطب ارائه می شود.
اگر بودجه کم باشد ابتدا موسیقی قربانی می شود
این فعال موسیقی تئاتر همچنین می گوید: یکی از مهم ترین موضوعاتی که بر کیفیت موسیقی تئاتر تاثیر می گذارد بودجه است. معمولا وقتی بودجه محدود است قسمت های فرعی به خصوص موسیقی و طراحی لباس بیشترین آسیب را می بینند و طبیعتا کارگردان نمی تواند قسمت های اصلی را حذف کند.
علی سینا رازانیا در گفتگو با خبرفری با اشاره به اینکه همانطور که تئاتر زنده است موسیقی آن هم باید زنده باشد، ادامه داد: موسیقی زنده به نوازنده نیاز دارد و موسیقی به دستمزد نیاز دارد. به همین دلیل موضوع اجرای موسیقی زنده در تئاتر به دلیل کمبود بودجه نادیده گرفته می شود.
وی ادامه داد: مشکل دیگر سواد موسیقایی پایین کارگردان است. مدیران اگرچه در دوره تحصیلات دانشگاهی واحد موسیقی وقت می گذرانند، اما در بسیاری از موارد درک عمیقی از موسیقی ندارند و با این وجود قضاوت هم می کنند.
برنده چهار تندیس فجر با اشاره به اینکه برای رفع این مشکل سبک ارکستر سل را در تئاتر اجرا کرده است، افزود: در این سبک نوازنده یک نفره اما سازهای مختلفی می نوازد که می تواند در کاهش هزینه های دستمزد موثر باشد و انتظار می رود مدیران حداقل به سمت این گونه سبک ها بروند.
رضانیا با اشاره به کوچک بودن جعبه های اجرا در بیشتر سالن ها و همچنین محدودیت های مالی در گروه های نمایشی خاطرنشان کرد: این سبک در دنیا مورد استقبال قرار گرفته است و توانستیم در جشنواره هند از نمایش کوریولانوس تقدیر ویژه ای کسب کنیم.
وی با اشاره به تنوع سازهای ایرانی و تنوع مضامین موسیقی بیان کرد: یکی دیگر از مشکلات موسیقی تئاتر بی هویتی آن است. واقعیت این است که موسیقی تئاتر دیده نمی شود و معروف نمی شود و به همین دلیل آهنگسازان نخبه وارد این عرصه نمی شوند و در نتیجه تئاتر دچار فقر موسیقایی می شود.
این فعال موسیقی افزود: اگرچه آهنگسازان موفقی چون بابک افشار، آنکیدو دارش و سعید منثی فعالیت خود را در تئاتر آغاز کرده اند، اما در اغلب موارد آهنگسازان به دلیل زمان طولانی و دستمزد کم در تئاتر از این عرصه خارج شده و به سینما روی می آورند.
همه این شرایط باعث شده که به ندرت جوایز بین المللی موسیقی فیلم و تئاتر را کسب کنیم. آن هم در شرایطی که تنوع موسیقی در این کشور قابل توجه است. اما تجاری سازی سینما و تئاتر آن را به حاشیه برده است.