جام جم بالاخره صدای مسعود بیزیکیان را درآورد. صداوسیما بزرگترین نهاد دریافت کننده وجوه فرهنگی است و عملکرد آن همواره واکنشی بوده است چرا که با وجود دریافت سرمایه های کلان از بیت الملال، نه تنها جهت گیری ملی نداشته، بلکه عملاً به بولتن یک جریان سیاسی خاص تبدیل شده است. علاوه بر این کاهش مخاطبان رادیو و روی آوردن مخاطبان به شبکه های ماهواره ای یا بسترهای مجازی گویاترین عملکرد این رسانه بوده است. به جز فعالان سیاسی و رسانه ای که همواره بر لزوم تغییرات اساسی در صدا و سیما تاکید داشته اند، عملکرد این رسانه در بسیاری از موارد باعث شده است تا مقامات مختلف جمهوری اسلامی علیه این سازمان موضع گیری کنند و بالاترین مقامات دولتی از جمله رؤسای جمهور از منتقدان جدی صدا و سیما هستند.
رادیو علیه همه؟ از خاتمی تا روحانی، تقابل بی پایان
هر چند تقابل صدا و سیما با دولت ها به ویژه با دولت های متمایل به اصلاح طلبی شدیدتر بود، اما دولت اصولگرایی مانند احمدی نژاد نیز از این تقابل در امان نماند. نماد این تقابل در دولت خاتمی برنامه «نور» بود. سپس حوادث دانشگاه و پوشش خبری کنفرانس برلین شکاف اصلاح طلبان و رسانه ملی را به اوج رساند و تصویر تلویزیون را در موضع علیه دولت ترسیم کرد.
دولت محمود احمدی نژاد هم داستان خودش را داشت. بسیاری چهار سال اول احمدی نژاد را ماه عسل دولت و رسانه ملی می دانند که با پوشش لحظه به لحظه سفرهای استانی دولت، بستر این جریان شد. اما در دولت دوم احمدی نژاد، به ویژه پس از خشونت 11 روزه، ورق را برگرداند. انتقاد از گرانی ها کم کم به آنتن ها راه یافت و اوج این تقابل در سال 1390 بود که گفتگوی زنده محمود احمدی نژاد با خبرنگاران قطع شد و تلویزیون به جای تصویر احمدی نژاد سریالی پخش کرد.
در طول هشت سال دولت حسن روحانی، برخوردها بی سابقه بود. از همان ابتدا که مذاکره کنندگان هسته ای در ژنو و وین در حال مذاکره بودند، تلویزیون پیام هایی مبنی بر سازش پخش کرد. رئیس دولت شخصا در صحبت های خود گفت که رادیو بذر ناامیدی را پخش می کند. کلیدواژه «رسانه آرزو» از همان زمان به ادبیات منتقدان جام جم اضافه شد. زمانی که رئیس دولت گفت رسانه باید ملی باشد نه ملی. با گذشت زمان، رویارویی شکل جدیدی به خود گرفت. تا جایی که در ماه های پایانی دولت دوازدهم یکی از کارشناسان تلویزیون از پشت تریبون تلویزیون رسماً با توهین به رئیس دولت وقت گفت: مسئولی در خانه می نشیند و ممکن است پشت اجاق باشد و این طرف و آن طرف نمی رود. حتی وزرای او هم نمی توانند با او ملاقات کنند.» کار به جایی رسید که معاون حقوقی رئیس جمهور اعلام کرد از صداوسیما شکایت می کند و اگرچه سرنوشت این شکایت مشخص نشد اما صداوسیما در اطلاعیه ای اعلام کرد که پاسخگوی اظهارنظر مهمانان در برنامه های زنده به عهده آنهاست و این سخنان مورد تایید رسانه ملی نیست.
تقابل صداوسیما و دولت چهاردهم نیز کلید خورد
حالا بعد از گذشت یک سال و نیم از دولت چهاردهم بالاخره مسعود بیزیکیان لب به انتقاد از این رسانه گشود. روز دوشنبه 30 بهمن ماه مراسم راه اندازی نیروگاه خورشیدی 750 مگاواتی از تلویزیون پخش شد. در این مراسم مجری مراسم خواستار مدیریت زمان جلسه به دلیل پخش از شبکه خبر2 شد. اما دکتر پاسخ داد: شبکه خبر خیلی مهم نیست، ما داریم کار خودمان را انجام می دهیم، نگران نباشید، در عوض شبکه خبر این مسائل را مطرح کند تا مردم بدانند. [صداوسیما] کمک می کند.» همین چند جمله باعث شد صدا و سیما پخش این برنامه را متوقف کند و به جای آن سخنرانی یکی از اعضای جبهه پایداری در مجلس را پخش کند.
اما این اتفاق از آن جهت حائز اهمیت بود که مسعود المدیجیان که از ابتدای ریاست جمهوری خود را پرچمدار ائتلاف نشان داده است، برای اولین بار در برابر صداوسیما موضع می گیرد. در یک سال گذشته افکار عمومی و فعالان از پزشکان می خواهند با استفاده از اختیارات خود سیاست صدا و سیما را تغییر دهند و یا در صورت امکان در دیدار با رهبری مقدمات تغییر ساختار صدا و سیما را فراهم کنند. حتی از دولت می خواستند بودجه صدا و سیما را حداقل بخشی از بودجه این سازمان عریض و طویل که خودش از تبلیغات درآمد دارد را قطع کند و به نقاط مختلف کشور تزریق کند. گویی کری صدا و سیما در مورد این رسانه به دولت هم سرایت کرده است، دولت از این امر دوری کرد.
قدرت در جام جم; وقتی رئیس جمهور هم سانسور می شود
حالا پزشکان هم با موضع خود و هم با واکنش صدا و سیما با این رسانه مواجه شده اند. شاید این موضوع ناشی از عملکرد صدا و سیما پس از اتفاقات اخیر باشد. به خصوص پس از انتشار مطلبی توهین آمیز در شبکه عقیق در مورد حفظ اجساد قربانیان حوادث دی ماه، واکنش هایی را در افکار عمومی و همچنین فعالان در پی داشت. اگرچه آن اظهارات منجر به برکناری مدیر شبکه افق شد، اما منتقدان رسانه ملی معتقدند آنچه رخ داده یک خطای فردی نبوده، بلکه محصول ساختاری است که همچنان پابرجاست و این ماموریت را برای خود تعریف کرده است تا در مقابل هر بویی از خواسته های مردمی بایستد یا به آن نگاه کند. حتی کمپینی برای درخواست برکناری پیمان جبلی رئیس سازمان صداوسیما راه اندازی شده است که به نظر می رسد نتیجه ای نداشته باشد، زیرا واکنش صداوسیما به قطع سخنان پزشکان ناشی از نوعی احساس مستی قدرت و اعتماد به نفس بالاست که حتی در مقابل رئیس جمهور می ایستد و بیانگر پیامی است که از طرف مسئولی که به آن انتقاد می کند، مهم نیست. بالاترین مقام اجرایی کشور حتی اگر در مقابل این رسانه موضع بگیرد، آنقدر احساس قدرت می کند که هیچ توجهی به آن نمی کند.