در هفته ها و ماه های اخیر قیمت برنج ایرانی به یکی از دغدغه های اصلی خانوارها تبدیل شده و افزایش نرخ ها به حدی بوده که بسیاری از مصرف کنندگان مجبور به تغییر الگوی خرید خود شده اند.
به گزارش اختازآنلاین، بررسی قیمت های روز بازار نشان می دهد که برنج های خوش نام ایرانی در واقع وارد محدوده قیمتی شده که خرید آن برای قشر زیادی از جامعه سخت است و برنج از یک ماده غذایی روزمره به یک کالای نیمه لوکس برای بسیاری از خانوارها تبدیل شده است.
افزایش قیمت برنج ایرانی دلایل مختلفی دارد. از کاهش سطح زیر کشت و مشکلات تامین آب گرفته تا افزایش هزینه های تولید، دستمزد کارگران، حمل و نقل و ذخیره سازی. علاوه بر این عوامل، نقش واسطه ها و حفظ برنج به عنوان یک کالای سرمایه ای نیز در افزایش قیمت ها بی تاثیر نبوده است.
بسیاری از مصرف کنندگان بر این باورند که قیمت فعلی برنج ایرانی با درآمد خانوار همخوانی ندارد و ادامه این روند می تواند باعث کاهش مصرف برنج داخلی و افزایش وابستگی به برنج های وارداتی شود.
بر اساس آخرین بررسی های انجام شده در بازار مواد غذایی، قیمت برنج ایرانی به شرح زیر اعلام شده است:
«برنج عنبر عزیز» با قیمت هر 10 کیلوگرم 3 میلیون و 500 هزار تومان در بازار موجود است. عنبر عمدتا محصول جنوب کشور است، دانه های آن کوتاهتر از برنج شمالی است، اما عطری بسیار قوی و خاص دارد که آن را برای مصرف روزانه و پلوهای ساده محبوب کرده است.
همچنین «برنج رفتاری گیلان هاشمی» به وزن 10 کیلوگرم با قیمت 4 میلیون و 675 هزار تومان به فروش می رسد. این نوع هاشمی از نظر عطر و طعم و کیفیت پخت در سطح بالایی قرار دارد و معمولا برای مهمانی ها و مصرف کنندگان خاص خریداری می شود. قیمت بالای آن نشان دهنده شکاف عمیق بین برنج ممتاز و قدرت خرید یک خانوار متوسط است.
کیسه 10 کیلوگرمی «برنج استخوانی خونه مهمانپذیر» نیز با قیمت 3 میلیون و 400 هزار تومان در اختیار مصرف کنندگان قرار گرفته است. برنج استخوانی عموماً کیفیت متوسط به بالا دارد، دانههای آن نسبتاً ضخیمتر است و به ضخامت هاشمی یا صدری نیست، اما برای خانوادههایی که به دنبال برنج ایرانی با قیمت کمی پایینتر هستند، انتخابی رایج است.
در شرایط کنونی بازار برنج ایران در شرایطی است که فاصله بین کیفیت و قیمت برای مصرف کننده به شدت افزایش یافته است. برنج که زمانی انتخاب اصلی سفره ها بود، اکنون به دلیل گرانی به گزینه های محدودتری تبدیل شده است و در صورت عدم اتخاذ سیاست خاصی برای کنترل بازار و حمایت از تولید و مصرف، این روند افزایشی می تواند به بحرانی جدی در سبد غذایی خانوارها تبدیل شود.