علی دایی در یکی از مصاحبه های قدیمی جمله جالبی گفت. وقتی خبرنگاری از او درباره یکی از ستاره های معروف اما شکست خورده فوتبال ایران پرسید، با خنده و کنایه گفت که در 34 سالگی وسوسه جوانی به سراغش می آید و مقابله با این تنش عمیق مهمترین وظیفه او برای ادامه فوتبال در بالاترین سطح است. دایی تا 40 سالگی فوتبال خود را ادامه داد و به عنوان بازیکن و مربی با قهرمانی از این ورزش بازنشسته شد.
او از سه شنبه شب دیگر «محمودی آکادمی»، «محمودی گمنام» یا «محمودی بی نام» نیست. نه او صدمین سالگرد را یک شبه ترک کرد. حالا از او به عنوان آینده دارترین ستاره باشگاه پرسپولیس یاد می شود.
مقابل چادرملو ستاره ای به فوتبال ایران معرفی شد که اگر راهش را مستقیم و مستقیم ادامه دهد بدون شک باید از این پس ملی پوش به او داده شود. اما همین جا، زنگ خطر بزرگی به صدا در می آید. زنگ خطری که اگر شنیده نشود می تواند همه چیز را نابود کند.
برای پرسپولیسی ها نزدیک ترین نمونه یک گلزن تیز و قوی در روزهای ابتدایی کارش است: مهدی عبدی هم سن او بود و در دربی گل زد. مهدی عبدی هم سن او بود که در دربی و فینال لیگ قهرمانان آسیا گلزنی کرد. اما مهدی عبدی امروز کجاست؟
عمری هم سن او بود که با عجله شروع کرد. اما آیا به جایی که باید می رسید رسید؟
بنابراین نکته امروز محمودی فقط خانه اول است. اولین قدم، نقطه شروع. فقط یک دقیقه است. این بچه مرفه و مستعد پرسپولیسی حالا وظیفه سنگین تری نسبت به خودش دارد. او باید مراقب خودش باشد؛ یک زندگی حرفه ای داشته باشید، شب ها زود بخوابید، سرگرمی «ناب» داشته باشید و سختی هایی را که هر فوتبالیست برای پیشرفت واقعی باید تحمل کند، بپذیرید.
این جاده جاده ای ناهموار است. فقط استعداد کافی نیست. محمودی نشان داده که همه چیز دارد، اما برای رسیدن به قله این کوه پرپیچ و خم، استقامت، فداکاری و از همه مهمتر «نه گفتن» به بسیاری از وسوسه های خوشایند لازم است. نمونه دیگر لمینه یامال ستاره بارسلونا و اتفاقات ابتدای فصلش است که این ستاره استثنایی فوتبال جهان را از فرم خارج کرد. فرم امروز یامال مدیون هانسی فلیک است که به هیچ وجه از یامال و تصویر ستاره اش برای بازگرداندن او به مسیر خود دریغ نکرد.
امیدواریم امیرحسین محمودی، این ستاره جوان فوتبال ایران، به خوبی بداند که چه راه سختی در پیش دارد؛ راهی که اگر درست پیش برود می تواند به بزرگ ترین آرزوها منتهی شود و اگر نه، به زودی به حسرت دیگری در فوتبال ایران تبدیل می شود.