به گزارش خبرفری، علیرضا معتمدی نویسنده، تهیه کننده، کارگردان و بازیگر فیلمی است که در نشست خبری خود گفت که مدت ها به آن فکر می کردم اما در همان جلسه اعتراف کرد که این فیلم ربطی به اعتقادات فلسفی و شرایط زندگی او ندارد و بنابراین دلیل منطقی برای ساخت داستان او وجود ندارد. جالب اینکه در همان جلسه عنوان کرد که مادرم را در جوانی از دست دادم و این ضربه وحشتناک باعث شد فیلم سومم را بسازم.
داستان دختر پری خانم داستان مردی 40 ساله است که تقریباً بیکار شده و در خانه مانده و عاشق دختر پری خانم و پرستار مادرش در کما شده است.
مشخص نیست این ترکیب موضوعی قرار است مخاطب را به کجا ببرد، اما همانطور که در ابتدای فیلم اعلام شد، این فیلم بیشتر جنبه تخیلی دارد.
بازیگری رئالیسم جادویی، بازیگری واقعی، بازیگران فانتزی
علیرضا معتمدی بازیگر نقش اول فیلم خودش است. با وجود اینکه انتظار می رود او به عنوان نقش اول پذیرفته شود، اما سفتی و یکنواختی بازی او باعث می شود که مخاطب از همان دقایق ابتدایی فیلم به دنبال شخصیت هیجان انگیزتری باشد. مادر او 20 سال است که در کما با موهای بلند و سفید اما صورتی در جوانی 30 ساله است. این فیلم از رئالیسم جادویی بهره ای ندارد و فانتزی است که معتمدی جلوی دوربین می برد، اما چرا مخاطب برای دیدن پایان فیلم بیشتر نمی خندد تا دست خالی از سالن خارج نشود.
تماشاگران پس از معرفی دختر پری خانم با بازی سوها نیاستی متوجه او می شوند. دختری که به نظر می رسد باید تقریباً همسن بازیگر نقش اول باشد، اما از او بسیار کوچکتر است. او بی پروا رفتار می کند و به گفته بازیگر نقش اول دو بار همسرش شده و هر بار با دعوا و ناراحتی یکدیگر را ترک می کنند. بیشتر دعواها به خاطر خیانت زن است و از قضا وقتی در پایان فیلم عاشق او می شود – رویایی که در کودکی داشت – دیگر عشق او را نمی خواهد.
حرکت دوربین در خانه بدون معنا
فیلم دختر پری خانم در فضای داخلی یک خانه ساخته شده است. مخاطبان در این خانه همیشه ساکنان را همراهی می کنند. کوچه را در چند سکانس می بینیم اما معتمدی فیلمش را به دوران کرونا برد. زمانی که تاریخ استفاده از آن گذشته است و گویی اندیشه فیلمساز از همین دوران شکل گرفته اما نخواسته در آن تجدید نظر کند.
تمام خانه پر از نقاشی ها و اشیاء قدیمی است. ما هیچ معنایی از این اشیاء نمی گیریم. قهرمان داستان نیز راوی اول شخص است. چنین فضایی اجازه اظهار نظر، قضاوت و دیالوگ از کل فیلم را داده است. صحبت می کند، تصمیم می گیرد و پاسخ می دهد. بدون اینکه به کوچکترین نظر اطرافش اهمیت بدهد. او نظر پرستار مادرش، دختر خانم پری و تعمیرکار لوله را نمی پذیرد.
این همه زنانگی با حضور کمرنگ مرضیه برومند فوران کرد
موضوعی که بالاخره در فیلم دختر پری خانم به آن می رسیم، انتخاب بین خواسته هاست. در کمال تعجب همه بازیگران فیلم حتی تعمیرکار لوله و پیک که غذا آورده زن هستند به جز نفر اول که خود محرم است. این همه زنانگی هیچ معنای خاصی به فیلم نداده و سعی در القای معنایی ندارد. حتی در مهمانی هالووین که فکر می کنیم دو نفر مرد هستند، به دلیل لباسی که پوشیده اند، چهره آنها دیده نمی شود.
زنان فیلم معتمدی به دو دسته تقسیم می شوند، یا بی طرف هستند، در صحنه حضور دارند و فرقی نمی کند که باشند یا نباشند، یا جسور، اغواگر و فتنه گر.
نمی دانیم چرا پرستار مادرش به هر قیمتی می خواهد با او زندگی کند و حتی چمدان او را بدون دعوت برمی دارد. برای مردی که نه چهره ای جذاب دارد و نه پولی در جیب دارد، این سطح از اصرار بر بی عشق ماندن عجیب است.
نمی دانیم چرا فرشتگان برای برآوردن خواسته های مردم از آسمان فرود می آیند و چرا نقش مرضیه برومند فقط ایستادن و سیگار کشیدن است. با حداقل اعمال و حداقل انتقال معنا. او فرشته ای است که آمده تا خواسته های شخصیت اصلی را برآورده کند اما عبوس است یا می خورد یا سیگار می کشد و در پایان فیلم در کمال تعجب آرزوی دختر پری خانم را برآورده می کند. شاید اگر معتمدی کل فیلم را به برومند سپرده بود و این فیلم برای رده سنی کودکان ساخته می شد و آن چشمه آرزوها در بحران بی آب محور فیلم بود، سناریوی قابل تامل تری از دختر پری خانم داشتیم.
در پایان نمی دانیم چرا دختر پری خانم با این همه اغوا و اعتراف به اینکه این مرد هیچ وقت برایش کافی نبود، مدام به سراغش می آید و حتی 5 سال از زندگی خود را فدا می کند تا مادرش از کما بیرون بیاید.
شخصیت پردازی در فیلم معتمدی ناقص است. ما ریاضیات را نمی شنویم و احساسات ما درگیر نمی شوند. شاید این فیلم واقعا دغدغه ذهنی کارگردان باشد و برای خودش اثری تولید کرده باشد. صرف نظر از اینکه بتواند در یک جشنواره بین المللی شرکت کند یا خیر.