اکنون 40 روز از درگذشت بهرام بیضایی می گذرد. هنرمندی که تار و پودش با عشق به ایران آمیخته بود، اما سال های آخر عمرش را دور از وطن گذراند و چشمانش را به روی دنیا با همه درختان زیبایش در دیار غربت بست.
تماشاگران حرفه ای سینما، دیالوگ معروف فیلم «مسافران» را به یاد دارند; دیالوگی که هما روستا جلوی دوربین زد و در آن زمان هیچکس تصور نمی کرد این دیالوگ سال ها بعد در زندگی او و بهرام بیضایی محقق شود.
هما روستا و بهرام بیضایی هر دو در آمریکا درگذشتند. در روز تولد آنها و پس از مدتی مبارزه با بیماری.
رستا در 13 مهر 1372 همزمان با هفتادمین سالگرد تولدش چشم از جهان فروبست و بیضایی در 14 دی ماه 1404 همزمان با هشتاد و هفتمین سالگرد تولدش درگذشت.
در چهلمین روز درگذشت بیضایی به یاد این دو هنرمند گوشه هایی از همکاری آنها در فیلم «مسافران» را مرور می کنیم.
هما روستا در بخشی از مستند «حمید هما» ساخته محمدعلی سجادی از دیالوگ معروفش در فیلم «مسافران» یاد می کند: «برای عروسی خواهر کوچکترم به تهران می رویم، به تهران نمی رسیم، همه می میریم».
وی سپس درباره وسواس بیضی برای یافتن مکان مناسب در جنگل های شمال گفت; جست و جوی زیادی برای یافتن مکانی با نور مناسب، در حالی که پشت صحنه هم دود می کردند.
دهکده وسواس و دقت الیزایی در برخورد با تمام جزئیات را یادآور شد. اینکه بارها برای انتخاب لباس و طراحی گریم بازیگرانش تست داده تا به طرح دلخواه خود برسد، دقت او در انتخاب حرکات بازیگران برای رعایت ریتم کار و…
حالا هر دو از ما رفته اند. پیکر بی جان هما روستا اگرچه به تهران رسید و در خاک وطن آرام گرفت، اما خاک ایران با اینکه بسیار مورد علاقه بیضایی بود، فرصتی برای در آغوش کشیدن این فرزند عزیز را نداشت.