به گزارش فوریت نیوز، کارشناسان این فیلم را نه به عنوان یک مستند واقعی، بلکه روایتی کنترل شده، صیقلی و امن توصیف می کنند. روایتی که عمداً از هرگونه تنش، ابهام یا سؤال جدی پرهیز می کند.
این مستند که با بودجه ای کلان و با حمایت یک غول رسانه ای ساخته شده است، این نوید را می دهد که بیننده را به پشت صحنه بیست روز سرنوشت ساز منتهی به مراسم تحلیف دوم ترامپ ببرد. اما آنچه بر روی صفحه نمایش دیده می شود، به گفته منتقدان، چیزی نیست جز تصاویر سرد، گفتگوهای خنثی و تمرکز افراطی بر جزئیاتی مانند لباس، تزئینات و آیین ها. ملانیا در این فیلم حضور دارد اما صدای او شنیده نمی شود. او دیده می شود، اما شناخته شده نیست.
بیشتر بخوانید:
ترامپ از حمله پلیس به کشوی لباس زیر ملانیا انتقاد کرد!
عکس مخفیانه سوپرمدل ها از بارون ترامپ ملانیا مداخله کرد!
این فیلم نه تنها از پرداختن به مسائل بحث برانگیز زندگی ملانیا اجتناب می کند، بلکه حاضر نیست حتی به احساسات، تردیدها یا نقش واقعی او در یکی از بحث برانگیزترین دوران سیاست آمریکا نزدیک شود. نتیجه پرتره ای است که بیش از حد مرتب، بسیار محتاطانه و به طرز آزاردهنده ای خالی از معنی است. گویی هدف اصلی محافظت از تصویر است نه گفتن حقیقت.
این مستند در زمانی منتشر می شود که مخاطبان بیش از هر زمان دیگری به مرز سیاست، رسانه و تبلیغات حساس هستند. از این رو بسیاری از منتقدان آن را اثری «تبلیغی محور» دانسته اند; فیلمی که به جای پرسش، به بازتولید تصویری بی نقص از بانوی اول بسنده می کند. حتی سکوت های ملانیا (که زمانی بخشی از جذابیت اسرارآمیز او محسوب می شد) در این فیلم دیگر معنایی ندارد و خالی می شود.
اگر قرار است مستندی درباره یکی از مرموزترین چهره های سیاسی معاصر ساخته شود، چرا او اینقدر از ریسک کردن می ترسد؟ چرا تلاشی برای درک این زن فراتر از نقش رسمی او وجود ندارد؟
در عصری که مستندهای سیاسی می توانند ابزاری برای افشاگری، تحلیل و گفتگوی عمومی باشند. مستند ملانیا او ترجیح می دهد در منطقه امن بماند. و شاید این انتخاب بزرگترین ناگفته فیلم باشد: گاهی آنچه گفته نمی شود بلندتر از هر تصویر و جمله ای صحبت می کند.