به گزارش خبرگرافی، با نگاهی به تاریخچه پوشش رسانه ای جنگ های آمریکا در خاورمیانه، الگویی تکراری از جانبداری، ساده سازی و مشروعیت بخشیدن به خشونت نظامی در حال بازتولید است.
رسانه های غربی اغلب سیاست خارجی آمریکا را از منظر «تهدید محور» روایت می کنند. روایتی که در آن ایران نه به عنوان یک بازیگر پیچیده منطقه ای، بلکه به عنوان یک تهدید دائمی و غیرمنطقی به تصویر کشیده می شود. این چارچوب رسانه ای زمینه را برای پذیرش افکار عمومی نسبت به گزینه نظامی فراهم می کند و سوالات اساسی در مورد مشروعیت قانونی، پیامدهای انسانی و هزینه های منطقه ای جنگ را به حاشیه می برد.
بیشتر بخوانید:
آیا ایران به دنبال ترور ترامپ است؟
در چنین شرایطی رسانه ها به جای ایفای نقش نظارتی و انتقادی، عملاً در جایگاه مفسران همسو با قدرت قرار می گیرند. به خصوص اگر حمله احتمالی با ادعاهایی مانند «دفاع پیشگیرانه»، «محافظت از تهدید هسته ای» یا «حفاظت از امنیت متحدان آمریکا» توجیه شود، بسیاری از رسانه ها این ادعاها را بدون تأیید جدی بازنشر می کنند. همان الگویی که قبلاً در جنگ عراق مشاهده شد.
اقدامات نظامی متحدان آمریکا در منطقه، بهویژه اسرائیل، اغلب با زبانی بیطرف یا توجیهکننده گزارش میشود، در حالی که اقدامات مشابه ایران یا دیگر دشمنان غربی با لحنی تهدیدآمیز و نگرانکننده منعکس میشود. این عدم تعادل منجر به شکل گیری روایت هایی می شود که خشونت را برای برخی بازیگران «قابل درک» و برای برخی دیگر «غیرقابل قبول» می کند.
تشویق رسانه ای به جنگ، کاری که بی بی سی انجام می دهد، حتی اگر غیرمستقیم باشد، پیامدهایی فراتر از عرصه خبری دارد. چنین رویکردی میتواند راه را برای یک درگیری گسترده، بیثباتی منطقهای و تلفات انسانی عظیم، بدون زیر سؤال بردن مسئولیت حرفهای و اخلاقی رسانهها، هموار کند. انتقاد از جنگ قبل از وقوع آزمونی است که رسانه های غربی بارها در آن شکست خورده اند و حمله احتمالی به ایران می تواند تکرار همان شکست باشد.