برخلاف قاعده نمايش بدن زنان، قواعد نمايش يا «رسانه نشان دادن بدن مردان» در فقه اسلامي كمتر مورد توجه قرار گرفته است. «نمایش بدن نیمه برهنه مردان» در رسانه ها هم در قالب هنرهای نمایشی مانند فیلم، سریال، تئاتر و سینما و هم در قالب نمایش مسابقات ورزشی امکان پذیر است; مانند شنا، کشتی و وزنه برداری. در نوشتار زیر سعی شده است نظرات فقها در این زمینه خلاصه شود.
تاریخچه نمایش «تن نیمه برهنه مردانه» برخلاف حکم جواز یا عدم جواز نگاه به بدن بسیار کوتاه است. زیرا زمان زیادی از پیدایش رسانه های تصویری و گسترش آن در میان جوامع دینی و اسلامی نمی گذرد. سؤالی که در این زمینه مطرح می شود این است که نشان دادن (و عدم نگاه به) بدن نیمه برهنه مردان در رسانه های تصویری و عمومی چه حکمی از نظر فقهی دارد؟ نمایشی که مخاطبان آن زن و مرد هستند. و از طرفی ارتباط بین هنرمندان و بینندگان ممکن است حریم خصوصی یا غیرمحرمانه باشد.
در مورد نگاه مستقیم و نه رسانه ای، در مقایسه با بدن نیمه برهنه مردان، حکم از نظر بیننده و صاحب نگاه متفاوت است. مثلاً اگر بیننده مرد باشد، طبق فتوای مشهور فقها، نگاه مرد به تمام بدن مرد، به جز عورت، به شرط عدم قصد لذت و ربا جایز است. اما اگر بیننده زن باشد، بنابر فتوای معروف، نگاه زنان به بدن مردان نامحرم حرام است، مگر آن قسمت هایی که معمولاً مردان آن را نمی پوشانند.