وی گفت که بر این اساس ، این دین ، از جمله آداب و رسوم ، ادبیات ، تاریخ ، ملت و شعر ایرانی ، ادامه داد: بنابراین ، هیچ درگیری بین ناسیونالیسم ایرانی و دین آنها وجود ندارد. اما کسانی که روند تحول را نپذیرفتند ، همیشه ایران و اسلام را جمع کرده اند و حتی بسیاری از جنگ ها توسط همان اسلام گرایی رادیکال شکل گرفته اند. فکر کردن که هیچ شباهتی به منطق ایرانی ندارد و بیشتر شبیه طالبان و اخوان المسلمین است. در کنار این افراد ، ما همچنین کسانی را داریم که از اسلام عبور می کنند و می بینند که مانع پیشرفت اجتماعی ایران است ، که آنها نمی فهمند و تحت تأثیر یک تفکر بسیار آرمانگرایانه به نام “ناسیونالیسم ایرانی” قرار دارند.
یکی از اعضای دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران ، با بیان اینکه بیشتر ایرانیان تعامل اسلام و فرهنگ ایرانی را انتخاب کرده اند ، گفت: امام و رهبری در بیشتر سخنان خود تأکید کرده و بر ملیت و فرهنگ ایرانی تأکید کرده اند و به نظر نمی رسد که به دنبال برتر از اسلام باشند. بخش کوچکی از امام و رهبری ممکن است خلاف این برداشت باشد ، اما در بیشتر تأکید آن ، آنها توجه ویژه ای به ملیت و ایران دارند. به عنوان مثال ، رهبر انقلاب بر زبان و شعر فارسی بسیار تأکید دارد ، این به دلیل توجه وی به فرهنگ ایرانی است. این سیستم تحول دین را در قالب جامعه ایران با موضوعاتی مانند تغییر حجاب در جامعه یا مذاکره و پذیرش آتش بس پذیرفته است.
آزاد آرماکی تأکید کرد که در دوره پس از جنگ ، این ایرانی و اسلام گرا است که می تواند زخم های کشور و جامعه را بهبود بخشد ، و افزود: در جامعه این یک طبقه متوسط ایرانی است که نگرانی در مورد توسعه ، عدالت ، میهن و دین دارد و می تواند کشور را مجدداً بازسازی کند ، نه سالها افراط گرایان یا آنتی اسلام. این افراد باید میهن را نگه دارند و بقیه را بیرون بیاورند. این پدیده ای که اکنون ما تأکید ویژه ای بر ملیت ایرانی آن مشاهده می کنیم ، ناشی از شرایط جنگ نیست ، اما این روح همیشه در مردم ما وجود داشته است ، نه فقط شنیده می شود.
وی ادامه داد: تمام اعتراضات اجتماعی که در آن زن و مرد در مورد حقوق زن و مرد صحبت می کردند ، تمام اعتراضات زیست محیطی بر لزوم یافتن راهی برای حل مشکلات آب و خاک تأکید می کردند ، و تمام اعتراضات دیگری که از مردم ایران دیده ایم ، همه از یک ناسیونالیسم یکسان بودند ، اما صدای مردم. اما با شروع جنگ ، هاردینرها ، که دیگر فرصت طلب نیستند ، پنهان شدند و صدا شنیده می شد. در غیر این صورت ، جامعه ایران همیشه ناسیونالیست و مذهبی بوده است.
این جامعه شناس افزود: “متأسفانه با پایان جنگ ، گروه رادیکال بازگشت و همان دوگانگی بین ایران و اسلام را از سر گرفت. به محض اینکه این افراد پس از 5 سال متوقف می شوند و صدای آنها خاموش می شود ، همبستگی بین مردم تقویت می شود. نمی توان انتظار داشت که افرادی مانند بلندگوها یا موسساتی مانند Audioviovaluals برای تقویت تدوین ملی باشند.
آزاد ارماکی افزود: “اما اگر این افراد و نهادها به وسط بازگردند ، جنگ دوباره انجام می شود ، زیرا آنها اساساً تنش و بحران را می خواهند.” این افراط گرایان بودند که نبردهای حجاب را انجام دادند ، پدیده فکری سکولار ، ظهور سرمایه داری را ایجاد کردند و ماجراهای 1 ، 2 ، 2 ، 2 و غیره را ایجاد کردند. اگر این افراد از صحنه خارج شوند ، وحدت اجتماعی مردم می تواند ایران را به جهان بازگرداند و فرهنگ ایرانی را حفظ کند تا کشور در نهایت به صلح برسد.